Analecten zur Geschichte der Reformation und des Humanismus in Schwaben. 159 



habeo et ueneror wc [j.vr,[j.:<;'jvjv adeo cari sodalis, ne sui me 

 putet oblitum; altius illum corculo meo suffixi quam ut ulla 

 obliuio possit auellere. Ne plura. Nolim importunus rem seriam 

 ag-euti, hoc est, utriusque linguae praelectionibus occupato plus 

 nimio obstrepere. Tu hoc certo persuasum habe, me totum 

 quidquid sum tuum esse atque nunquam non fore nominis tui 

 et dignitatis et honoris egregium adsertorem et uindicem, 

 modo simul pergas, ut coepisti, me uere et arcte redamare, ac 

 oblectare interdum suauissimmis literis, quod uicissim me fac- 

 turum recipio. Dominum Casparem Velium cum ueterem tum 

 praecipuum amicum meum saluere plurimum iubeo, si adhuc 

 uobiscum agit, fac sciam; scribam illi mei amoris constantiam. 

 Joannen! Baetzium tibi unice commendo; quae ad illum de 

 rebus Lutheranis nonnunquam scribo, tibi communia esse uelim 

 omnia atque uicissim de Erasmicis ut cum illis conueniant 

 abs te audire uehementer cupio v.a\ outw -/.aXGx;. Vale. Pridie eid. 

 April. MDXXII. 



Aus dem Cod. lat. Monac. 4007, fol. 137. 



Ravensburg. LIII. October (?) 1522. 



Michael Hummelbergius Joanni Baetzio salutem suam. 



Tandem post abitum tuum redditae sunt mihi N. literae. 

 Dens bone, quam elegantes, quam eruditae! Non arbitrarim uel 

 Huguicionem uel Papiam uel denique Graecissam • aut quen- 

 cunque alium ex hoc doctorum ordine politius scribere po- 

 tuisse. Habet passim selectissima uerba et sententias praegnan- 

 tissimas, nusquam non fluit ex ore Musarum dulcis illius oratio. 

 Quid multa? deficiet me dies, si illius flores recensere per- 

 rexero. Utinam frequens ad te scriberet, ut haberes quem in 

 scribendis epistolis feliciter imitareris. Quid! tun' rides? ego 

 uero serio, non ioculo scribo; sed tarnen, ut ingenue fatear, 

 nullo iudicio nisi forte eo, quo male feriati homines tersum et 

 doctum iudicant, quidquid non intellexerint. Et ego dispeream, 

 si uel unam lineam N. literarum intelligam, adeo obscurus est, 



' Lehrbücher der alten Schule. 



