Aiialecten znr Geschichte der Reformation uml des Humanismus in Schwaben. 163 



potes, quot inimicos mihi pepererim euang-elii causa, quantum- 

 que dispendii perpessus sim; non possem sustinere, nisi scirem 

 rem christianam non aliter constare. Eg-o Christi ero, donec 

 uixero, nisi is me non uelit, quod auertat, suum esse. Pluribus 

 agere iam non licet posthac forte licebit. Vale. Saluta fi-a- 

 trem tuum Gabrielem et Joachimum, homines, nt audio ut 

 integerrimos ita quoque doctissimos. MDXXIII. 



Folio 142 b. 



Ravensburg. LVII. 



152.S. 



Michael Hummelbergio Rauenspurgensis Joanni Sapido 



Selastadiensi S. S. 



Miraris, scio, quod quum iam binas abs te literas recepe- 

 rim, tibi ne unas quidem rescripserim. Sed desines mirari, si 

 iam intellexeris, primum ob tabellariorum penuriam, dein ob 

 negotiorum turbam non licuisse tibi respondere ; porro quid tum 

 neglectum fuit, nunc resarcietur. Ut tu pulchre silentio tuo 

 gratularis, quod quo magis diuturnum fuerit eo plures a me 

 impetrarit epistolas, ita uicissim ego loquentiae fnam eloquen- 

 tiam meam nullam agnosco) non minus gratulor, quae id effecit, 

 ut mutum redderet uocalem et (quod ioculo dicam) ex rusti- 

 cano ciuilem faceret hominem, qui non amplius sinistra neglectae 

 amicitiae suspicione premi se pateretur, sed consulto tandem 

 quid erga ueterem amicum animi gereret, palam proderet aman- 

 tissimisque literis suam in amando constantiam atque candorem 

 testaretur. Quod ut benignum ita necessarium fuit, quum ami- 

 citias magis dirimat nihil f, [xa/.pa a-poc-/]Ycpix, magis seruet nihil 

 Y^ äy.pa'.c;v)^c y.a-. Qxi).r,q aaizcncii^c. Quamquam haec nostra tam alte 

 suas egerit radices, ut nulla cuiusuis rei iniuria euelli eradi- 

 cariue queat. Praeterea non est cur timeas, ut lectis tuis nugis 

 (quod ipse inquis nimium candide) desinam Sapido scribere, 

 desinam eum aliquid esse putare et fors desinam amare etiam, 

 quanto enim crebrius adeo eruditas nugas mihi communicaueris, 

 tanto officiosius rescribam, tanto pluris te f'aciam, tanto artius 

 et sincerius te mutuo amore prosequar. Nulla re magis grati- 

 ficari mihi absens poteris, quam si frequenter ita probe mecum 



11* 



