168 Horawitz. 



In quendam nebulonem, qui ab animi candore se 

 Philophoebum falso adpellitabat, quandoquidem ab 

 impostura et furacitate Hermophili nomen magis con- 



uenisset. 



Clara geris frustra nebulo cognomina Phoebi 

 Meute carens, ideo nee Philophoebus ei*is. 



Sed quia multorum res surripis et fugis, inde 

 Conuenit ut nomen Hermophili teneas. 



Hoc ipsum meum imitatus Egellius meus Orestes aliis 

 uerbis sie expressit: 



Quidam se tumidus Philophoebum dicere gestit 



Infenso prorsus numine Phoebe tuo. 

 Sed quia consueuit res tollere dehinc fugitare. 

 ludice me uerus dicitur Hermophilus. 



Praeterea fluxarum rerum damna ferri possent, nisi malus 

 rei euangelicae intulisset. Quum enim Lutheri atque Melanch- 

 thonis amicitiam perpetuo iactasset et se publice uoluisset 

 Lutheranum adpellari, quod probier esse inde crederetur, effecit, 

 ut nunc pessime hie audiant, quicunque Luthero et euangelio 

 fauere pergunt, quasi omnes hi eiusdem sint farinae. Palam 

 igitur in angulis obloquuntur hypocritae et pro sacris etiam 

 nostris quiritantur parochi, populum non ad Christum adduci, 

 sed ad orcum abduci a Lutheranis ; quales enim sint, qui Lu- 

 theri doctrinam foueant, iam furacem et fugitiuum Philophoebum 

 prodidisse et ab hoc uno reliquos uolunt cognosci omnes. 

 Mirum quod non etiam reliquos apostolos omnes proditionis 

 accusant, quum ex illorum ordine scelestissimus Judas Iscariotes 

 Christum dominum prodiderit et Judaeis uili argento uendiderit. 

 Sed quid te moror his nugis. Profecto non erat animus, quid- 

 quam eius rei ad te scribere, nisi illum nescio quid literarum 

 ad te et Philippum dedisse nunc primum obfecissem. Tu boni 

 consule loquacitatem meam, nisi enim te ex animo diligerem, 

 non tam libere tecum agerem. Vale. Kauonspurgi, pridie Cal. 

 Xbris MDXXHI. 



Aus dem Cod. lat. Monac. 4007, fol. 149 f. 



