172 Horawitz. 



sacrum et saxnm stes, cura te senxes inte^um, rebus angustis 

 animosus atque fortis appare, inquit ille, et ea sequere, quae 

 certa scias esse et necessaria. Quod in tanto Germania nostra 

 uersatur discrimine, temerariorum quorundam concionatorum 

 insaniae et stultitiae tribuo, qui nulla publicae tranquillitatis et 

 pacis ratione habita passim euangelicas g-emmas sine delectu 

 porcis et canibus proiiciunt coneulcandaSj hoc est profanae et 

 efferae multitudini euangelium produnt, quae, in omne uitium 

 natura sua praeeeps et sua tarnen quaerens, prius legibus ceu 

 freno esset continenda coercendaque, quam donanda libertate. 

 Haec etenim dum neque tempore opportune neque loco apto 

 liberius praedicatur, facile in licentiam quiduis audendi uertitur, 

 quod vulgo fieri uidemus non sine damno nostro. At faxit deus, 

 ut his calamitatibus aliquando eripiamur et sectemur ea tamen, 

 quae sunt ad eius gloriam et nostram salutem. Linguam Eras- 

 micam, ut primum istue allata fuerit^ mihi coemito, nulla adeo 

 me uoluptate afficiunt ut Erasmi scripta, quod sint pi'aeter 

 eruditionem et elegantiam etiam singulari semper modestia in- 

 signiter adornata. Sed cur non sinit ualere Sorbonenses 

 sophistas, omnino indignos, qui ab Erasmo uel male audiant? 

 Herostratus Dianae templum in Epheso adeo multis annis et 

 opibus totius Asiae exstructum momentaneo incendio perdidit, 

 ut immortalem sibi famam pareret et nobilis fieret in scelere. 

 Sic illi [xaxaiöXoYOc, cum sese prorsus illaudatos norint et neque 

 ulla mentione eruditorum hominum ullaue memoria saeculorum 

 dignos, Erasmum undique et ingenii felicitate et animi candore 

 insignem uirum maledictis et conuiciis adoriuntur, ut illius 

 (XTCoXoYtaig et defensoriis rescriptis etiam cum sua ignominia toti 

 orbi cognobiles iiant et immortales. Sed talia sunt Gallorum 

 ingenia, ut etiam cum dedecore cupiant celebrari. Sed ualeant 

 leuiculi homines. Tu quoties quoties Erasmo scribes, meis uerbis 

 plurimum saluere iubeto. Vaticinium his iunctum tibi dono 

 mitto. Videtur ille, quisquis fuit, res huius saeculi non omnino 

 ignorasse, quocunque tandem spiritu edoctus fuerit, de quo ipse 

 mecum nonnihil dubito. Vale feliciter et scribe ad me saepe; 

 nam alii omnes cessant. Etiam Menlishoferus mens factus est 

 in scribendo segnior. Iterum uale ! Kauenspurgi, kls. Sextilibus 

 M.DXXV. 



Aus dem Cod. lat. Monac. 4007, fol. 153 ff. 



