Erasmiana. I 431 



epistolae nostrae et exeniplo prioris ad te iampridem missae 

 quideni, sed necdum acceptae, et quod Lutherani tuas ad nos 

 interceperint literas, nihil miror. Quid enim non moliuntur, quod 

 proposito ipsoruni quoquo modo subseruiat; sed tanieu si scire- 

 mus furti illius auctorem, saltem ostenderemus nos moleste ferre. 

 Ceterum quod asseris, te ultro et ante annos plures quinque a 

 factione Lutherana non soluni seiunxisse, id quod nostris opta- 

 uimus literis, sed semper diligentissinie abstinuisse et ut nun- 

 quam non fuisse (!) ita futurum alienissimum, non est ut in 

 persuadeudo uobis labores, facile enim credimus. Nee eo animo 

 seiunetionem optauimus, ut te factionis illius et tumultuum quos 

 excitauit aut reum aut participem argueremus, sed ut ad id 

 quod abhinc biennium tot rationibus undequaquam perquisitis 

 adeo detrectasti te denuo adhortarer, incitarem et quouis modo 

 impellerem, uidelicet ad uindicandam Dei ecclesiam a tot pro- 

 digiosis et abominandis dogmatibus. Quanquam etenim non semel 

 testatus sis tibi Lutheri effrontem immodestiam , canillos et 

 scommata ac Lutherauorum seditiosissimos tumultus maxime 

 omnium displicere ipsosque satis grauibus rationibus reprehen- 

 deris confutarisque, attamen ante emissam illam collationem de 

 libero arbitrio nihil fuit ad nos allatum, in quo aperte potuis- 

 semus cognoscere, quod ab ipsius decretis discrepantia et ex 

 aequo pugnautia docueris. Quin immo non tautum uulgo per- 

 suasum fuit, te ut in plurimum re ipsa eidem assentiri nihilque 

 aliud quam impium illum et tumultuosum traetandi modum 

 damnare, sed et Lutherani ipsi in hoc gloriati sunt et con- 

 stanter asser uere, te ab ipsorum parte stare idque non semel 

 tibi a tuis Zoilis obiectum et a te depulsum est. At nunc, po- 

 steaquam intellexere quod aperte contradixeris et seriam pugnam 

 exhibueris, omni spe deiecti sunt et animis cecidere. Utinam 

 ergo statim a prineipio prodentibus se haeresibus istam assuni- 

 psisses prouinciam nee enim adeo factio illa iucubuisset. Verum 

 quia silentii tui grauem auctorem profers et manifestas polliceris 

 rationes, nihil neglectum arbitrabiniur, si adhue in adseruandis 

 et asserendis votis et aliis, quae quasi per manus a maioribus 

 accepimus strenuus propugnator et acerrimus defensor ecclesiae 

 sanctisque patribus adsis, nee dubitamus quin, ut Ililarius rum- 

 pendo diutinum silentium Arrianam haeresim supressit, ita tu 

 poteris uincere Lutheranam et pestifera illius paradoxa extir- 



