434 Horawitz. 



sed humeris suis imposuisset, non sie infeliciter ei cessisset. 

 Ceterum de iis, quae litteris non putasti credenda, nihil habeo 

 compcrtum, sed in hoc omnino tecum sentio, quod raaluni hoc 

 nostris debeatur iniquitatibus, qui carnali uostra sapientia omnia 

 metiri uokimns nullam non fiduciam in proprias uires, haud 

 aliquani autem in deum ponentes. Et eerte nisi ipse Lutherus 

 suae fuisset innixus prudentiae et plus uoluisset saper e 

 quam oportet nunquam ita aberrasset et complures se- 

 duxisset adeo, ut ne a concitandis quidem seditionibus quas 

 leges capite puniunt, sibi temperent; diuersa quoque pars parum 

 quid in geuio et labore suo nimium cupiditatibus et afFectibus 

 suis dedito promouit. Tempus ergo appetit, ut ad Deum toto 

 corde reuertamur et exoremus pro uno qui medium tenere possit 

 et omnia in portum reducerCj qualem certe te esse mihi per- 

 suasi. Macte ergo uirtute Erasine atque in harena ut coepisti 

 perseuera. Habes enim Papam, Imperatoren! et omnes deuique 

 Christianae Religionis proceres tibi fauentes et astantes, arri- 

 debitque ipsa spousa Christi et sancta mater ecclesia, qua uidente 

 et applaudente lanceam confringes et senex palmariura feres a 

 Christo, qui pugnam tuam feliciter coeptam consumabit et dexter 

 aderit. Id enim mihi praesagit animus. Ceterum quod longe 

 dissimiles ad te scribunt epistolas quam ego Pontifex^ Caesar 

 Ferdinandus et Rex Angliae, in causa est, quod Oedipus non 

 sim. Attamen si quid molestiae inde tibi accessit depone et 

 animum meum, non uerba explora, qui in hoc totus est incli- 

 natus, ut bene reipublicae Christianae ^ nee facile possint ea 

 quae nouant et invertunt bene constituta ferro, immo nee tu 

 scopum tetigisti, quod me alienis persuasionibus et nescio quibus 

 auctoribus ad te scripsisse autumasti. Nemo enim alius mihi 

 aut consultor aut instigator adfuit. Ignoscamus ergo et boni 

 consulamus utrimque ac falsas suspiciones deponamus, nee ego 

 unquam accusaui tuam molestiam et ciuilitatem a tot magna- 

 tibus praedicatam, sed hoc semper in uotis fuit, ut nostris tem- 

 poribus tragoediae huius finem haberemus, idque per haud uUum 

 quam te fieri posse censeo^ et moram longiorem abominor. De 

 successore Mosellani recte scribis; omnia enim a Luthero con- 

 taminata sunt et eo redacta, ut uix electi et iusti constantes 



' Hier scheint das Verbüm ausgefallen. 



