114 



Gap. LXIV. — De malo oris Equi. 



Accidit aliquando quod in ore equi fìunt qusedam 

 tumefactiones j vel glandulse^ longx ad magnitudinem 

 amygdalarum , propter quamdam infirmitatem, quse na- 

 scitur in ore equi , et fiant in utrisque maxillis intrin- 

 secus , intantum coartantes et detinentes maxillas , quod 

 more solito eas prò comestione ducere non potest. Et 

 quia, occasione prmdicta, totum os inflatur interius , 

 palatura specialiter tumescit intantum, quod vix come- 

 dere potest, nec tentare auclet; et hsec infirmitas dici- 

 tur malu/ni oris. Cura. Si totum os universaliter infla- 

 tum fuerit , statini flehotovfietur in lingua^ hoc est, de 

 venis qux sunt sub lingua, aperto tumen ore patien- 

 tis artificialiter , prout videbitur expedire. Evacuato au- 

 tem sanguine , prout poterli , accipiatur de sale in bona 

 quantitate , et tantundem de tartaro, et terantur ad 

 invicem , et de eisdem bene tritis fricetur fortiter totum 

 OS patientis intrinsecus , infuso prius sufficienter de sale 

 et tartaro in vino fortissimo, vel aceto. Si vero, propter 

 minutionem et alia supra dieta ' intra os dictse gian- 

 duia non decrescant, aperto ore equi, ut supra dictu/m 

 est, illsB glandulsR ab utraque parte maxillarum fun- 

 ditus incidantur cu/m aliquo parvo ferro carpendo 

 easdem. Et, ipsis incisis vel decenter exterius extirpa- 

 tis , statim fricentur vulnera cum sale , tartaro et aceto. 

 Si autem adhuc equus palatum inflatum habuerit , in- 

 flatio ipsa cum lancia vulneretur fortiter per longum , 

 deinde fricentur vulnera palati fortiter cum sale trito, 

 et sic Uberabitur equus. 



