— 198 — 



Gap. XGIX. — De inflalione crurìum. 



Accidit aliquando quod crura equi posteriora uni- 

 versaliter intumescunt , quod ex humioru/m su/perfluitate 

 decurrentium ad crura contingere consuevit , cum mul- 

 tiplicantur aut dissolvuntur^ et ad infima loca decurru/nt, 

 unde tempore tenerarum herharum hoc maxime provenit, 

 propter hu/miditates vel humores in corpore augmentatos, 

 qui, confluentes ad crura, tu/mores inducunt et patientem 

 in posteriorihus pigrum et gravem efficiv/nt. Vocatur autem 

 hic morbus inftatio crurium. Cura. Illaqueetur prius sur- 

 sum in coxa patientis vena magna cruris tumefacti; et, 

 evacuato sanguine sicut decet, accipiatur creta alba trita 

 decenter cum aceto fortissimo , et cum eis misceatur de 

 sale bene trito , et simul omnia agitentur , et fìat exinde 

 velut pasta ^ et de tali pasta tumor cruris totaliter im- 

 pastetur bis in die jugiter renovando. Item ad idem: 

 valet stercus caprinum dissolutum in aceto fortissimo 

 cum tantundem farinx ordeacese agitatum et in modum 

 pastse redactum , deinde crus inflatum^ ex eo totaliter 

 emplastretur ^ bis in die renovando .^ ut supra dixi. Item 

 ad idem: valet si^ abraso prius loco, sanguisugse plu- 

 rimse circa crus tu/midum undique apponan-tur ; nam , 

 propter evacuationem sanguinis , minuuntur humores 

 ibidem congregati. Item ad idem: coquantur ebuli cv/ni 

 radicibus , et laventu/r ssepe crura. Item: ebuli cocti cum 

 radicibus, et aliquantulum contriti, et circumligati , post 

 lotionem prxdiotam, mirabiliter valent. Item,: lavare 



