318 — 



Gap. CXXXVII. — De Infusione Equi. 



Est et alia equi infirmitas , quae plerumque accidit 

 ex cómestione et potatione superflua et quandoque ex 

 immoderato labore aut gravium dolorum vexatione, pro- 

 pter quod dissoluti humores ad crura descendunt et un- 

 gulas^ ex quo equus coqitur claudicare, aut ex uno 

 pede , aut ex duohus , et aliquando ex omnibus ; et crura 

 in ambulando gravissime movet , et in sua revolutione 

 gravissime se habet et difficile. Ex cibo potuque super- 

 fluo accidit, quoniam sanguis et humores aliquando 

 exinde augumentantur . Ex immoderato labore aut gra- 

 vium dolorum vexatione quandoque accidit, quoniam 

 humores exinde dissolvuntur. Unde tam ex super fluitate 

 quam ex dissolutione decurrunt et fluunt humores ad 

 crura et pedes et ungulas , nisi statim et celeriter ob- 

 vietur. Hsec autem Infirmitas infusio vulgariter nuncu- 

 patur. Cura. Si equus fuerit pinguis et. perfectae aetatis, 

 statim prò velie potus sibi prae beatur ., postea vero de 

 ambobus temporibus et singulis cruribus de venis soli- 

 tis quasi usque ad debilitatem corporis minuatur , ut 

 humores coniuncti decurrentes ad crura subtrahantur ; 

 deinde velociter in aqua frigida currenti usque ad ven- 

 trem immittatur , in qua etiam assidue teneatur , nihil 

 tamen permittatur comedere vel bibere deinceps donec 

 ex toto fuerit liberatus. Si vero equus fuerit iuvenis vel 

 macer , non detur sibi potus .^ sicut supra dixi, sed in 

 aere frigido cum freno in altum ligetur intantum , quod 

 collum et caput cogatur extendere versus aerem quan- 

 tum potest; deinde rotundi lapides , ad modum pugilli 

 grossi, sufficienter equi pedibus suppoìiantur ^ veluti si 

 fiat eidem cubile, vel stratum , ita quod supra dictos 



