Briefe des Claudius Cautiuncula und Ulrich Zasius. Von 1521 — 1533. 4.')',) 



Legalis prudentiae omniumqiie bonaruin disciplinarum 

 studiosissimo Dn. Joanni Alexaudro Brassicano (am)ieo suo 

 incomparabili Tubingae. 



Aus dem Cod. pal. Vindob. 9735, fol. 3. 



Basel. IV. November 1521. 



Claudius Cantiuneula Dn. Joanni Alexandro Brassicano in- 

 comparabili amico suo. 



Quando in id genus asistati l incidimus , Brassicane 

 doctissime (quod rhetores aequale nominant) ut paribus locis 

 et accuset alter et alter se tueatur missa controuersia, eam inter 

 nos ainicitiain agnoscamus, quae nee uerborum accessione ful- 

 ciatur, nee eisdeni deiieientibus minuatur, sed uirtute coepta, 

 animorum coniunetione firmata, quibus initiis, quo progressu 

 constiterit, ita maneat. Asperiusculas a me literas (id quod 

 ingenue fateor) aeeepisti, at hunianissiine rescripsisti nihilque 

 in tuis literis est, quod non prudentiam, doctrinarn et modestiam 

 prae se ferat. Verum bene habuit mea qualiscunque obiurga- 

 tiuncula. Prinium quae elegantem illam tuam epistolam exten- 

 siorem solito extorsit; quippe tuis literis dum sunt uel foliatae 

 nimium quam delector; deinde quod eum comperior amicum, 

 quicum uel in tenebris micem -, ut qui tantopere te in re modi- 

 cula expurges, tantopere uerearis te quasi lineam transiisse. 

 Noli noli amicissime Brassicane angi, noli laborare; nihil in 

 te uel umbrae inuenio quo in amicitiae leges peccasse uideare ! 

 Tantum id postulabam atque etiamnum postulo, ne rogare 

 pergas, quae me negare oporteat. Consultius huiusmodi eunatum 

 in dominum Symlerum Tubingensis Academiae prinium decus 

 reiieeretur. Is enim securus opinionum uariantium sensa ueriora, 

 doctrinas fundatiores egregie posset exhibere. Quod si factum 

 intellexerimus, nos ut succedanei qua licebit opella sequemur. 

 Tua etiam apud me obtinebit human itas, bona quidem ex parte, 

 quod rhetorico lenocinio impetrare nequisti. At uide, ut magis 

 sis mutus quam piscis. Dominum Symlerum ineo nomine 



1 asistati vom Griechischen i^'^-.x-o;, nicht zu einem Ganzen vereinigt 

 oder sich vereinigend. Rhetorischer Terminus ; vgl. Fortunatiani art. rliet. 

 1. •_'. (Rhetores latini minores ed. C. Halm. p. 82.) 



2 cf. Cicero de off. III. 19. TT. 



