526 Iluemer. 



erraret Urassus inulta' (Lucaii 1, 11) f. 168: Crafisvft imperator 

 Romanorum a Medis et Persis interfectus est et fuso auro in 

 eins guttur dieebant : Bibe aurum quod semper amasti. Auarus 

 enim fuit valde et ideo nimium illns oppresserat. Zu den Worten 

 des Artikels de schematibus (ef. Halm, Rhet. alt. min. p. 607, 8): 

 ,Et quidem gloriantur Graeci talium se fig-urarum sive troporum 

 fuisse repertores' (et q. gl. Gr. saepius inuenisse has figuras 

 Comm.) sagt der Glossator für die mittelalterliche Interpretations- 

 methode sehr bezeichnend f. 169: Unde hie reuincit eos dicens 

 in sancta scriptura, quae antiquior est omnibus humanis scrip- 

 turis, eas esse factas et ipsa exempla ponit in sequeutibus, 

 quae etiam dicunt se fabulas inuenissse. Nara pergentes cum 

 Alexandro in Hierusaleni et uidentes in templo domini picturas 

 occasionem quarundam sumpserunt, Viderunt enim in porticu 

 eiusdem templi Ileliam depictum, cuius (cod. cui) nomen legentes 

 quod etiara solis nomen signatur, quia elios graece sol ' dicitur, 

 fabulam solis inde composuerunt dicentes eum habere equos 

 propter quattuor tempora anni. 



Wir wollen nun die rhetorisch -metrischen Glossen in 

 unserem Commentar betrachten, um sie mit den allerdings nur 

 theilweise bekannten Erklärungen des Remigius zu Donat's 

 Barbarismus zu vergleichen nach Hagen's Publicationen. Zu 

 [de metaplasmo Don. p. 395 f. K; comm. Einsidl. p. 261 f. H] 

 f. 18 ,Pone' (Sed. I, 3) pro ,depone' et est aplmiresis. f. 15 ,im- 

 plesti' per syncopam pro ,impleuisti^ f. 77 Si aliquis dicat 

 interrogando, quare dixerit ,nec mora' cum magnum spatium 

 sit inter XII et XXX annos, quantum ad hominem pertinet, 

 respondet per pareuthesin . i . interpositam dictionem cum inter- 

 rogatione (cf. Don. 396, 5; 401, 10 parenthesis est interposita 

 ratiocinatio diuisae sententiae). f. 104 Hoc nomine scilicet ut 

 Israel uocarentur. Verba sunt poetae per parenthesin. Aus 

 dem Anhang zu Beda f. 168 Episynalotpha graece, latine 

 coniunctio. Synaloipha in uocalibus transilitio, episynaloipha 

 coniunctio quando duae syllabae in uuam coniunguntur, cui 

 contraria est diairesis (vgl. Comm. Einsidl, p. 266, 9 diairesis est 



\\ 



LI 



II 



1 Vgl. Sed. Carm. p. I, 187: 



(Helias) . . . nam si sermonis Achiui 

 Una per accentum mutetnr littera, sol est. 



