LUCIUS JUNIUS MODERATUS COLUMFXLA 



semperque ritu volucrum longinqui litoris peregrinus 

 ignotum pererret orbera ? An faeneratio probabilior 

 9 sit, etiam his invisa quibus succurrere videtur ? Sed 

 ne caninum ^ quidem, sicut dixere veteres, studium 

 praestantius locupletissimum quemque adlatrandi et 

 contra innocentes ac pro nocentibus neglectum a 

 maioribus, a nobis etiam concessum intra moenia 

 et in ipso foro latrocinium. An honestins duxerim ^ 

 mercenarii salutatoris mendacissimum aucupium 

 circumvolitantis limina potentiorum somnumque 

 regis sui rumoribus augurantis ? Neque enim ro- 

 ganti, quid agatur intus, respondere sen'i dignantur, 



10 An putem fortunatius a catenato repulsum ianitore 

 saepe nocte sera foribus ingratis adiacere miserri- 

 moque famulatu per dedecus fascium decus et 

 imperium, profuso tamen patrimonio, mercari ? 

 Nam nee gratuita servitute, sed donis rependitur 

 honor. 



Quae si et ipsa et eorum simiHa bonis fugienda 

 sunt, superest, ut dixi, unum genus liberale et 

 ingenuum rei familiaris augendae, quod ex agri- 



11 colatione contingit. Cuius praecepta si vel temere 

 ab indoctis, dum tamen agrorum possessoribus, 

 antiquo more administrarentur, minus iacturae 

 paterentur res rusticae ; nam industria dominorum 



* nee animum S. ^ dixerim R nonnulli. 



" The expression is attributed by Sallust (Hist. Fr. 2. 37 

 Dietsch) to Appius Claudius, censor in 312 B.C., and refers, 

 of course, to the profession of the snarling causidici; cf. also 

 Quint. XII. 9. 9. Lactantius [Div. Inst. VI. 18. 26) accuses 

 even Cicero of canina eloquenlia. 



* l.e. at the .salulatio or early morning call. 



" The bundles of rods carried by attendants of high officials 

 as symbols of authority. 



8 



