LUCIUS JUNIUS MODERATUS COLUMELLA 



frontem eius ab imo usque recta materies exigatur 

 calamoque applicetur; id enim praecipue observan- 

 dum est, ne similis sit alveo scrobis, sed ut expressis 

 angulis velut ad perpendiculum frontes eius diri- 



2 gantur. Nam vitis supina et velut recumbens ^ in 

 alveo deposita, postea quum ^ ablaqueatur, vulneribus 

 obnoxia est. Nam dum exaltai-e fortius orbem 

 ablaqueationis fossor studet, obliquam vitem pie- 

 rum que sauciat et non numquam praecidit. Memi- 

 nerimus ergo usque ab imo scrobis solo rectum 

 adminiculo sarmentum applicare et ita in summum 

 perducere. Turn cetera, ut priore libro prae- 

 cepimus. Ac deinde ^ duabus gemmis super extanti- 

 bus terram coaequare. Deinde malleolo inter oi-dines 

 posito crebris fossionibus ^ pastinatum resolvere 



3 atque in pulverem redigere. Sic enim optime et 

 viviradices et reliqua semina, quae deposuerimus, 

 convalescent, simul ac ^ tenera humus nullis herbis 

 irrepentibus umorem stirpibus praebuerit, nee duritia 

 soli novellas adhuc plantas velut arto ^ vinculo com- 

 presserit. 



y. Numerus autem vertendi soli bidentibus, ut 

 verum fatear, definiendus non est, cum quanto 



^ et velut recumbens om. SA. 



^ quum Gesn., Schn. : quam SAacM. 



* Ac deinde] et 8A, vett. edd. 



* positionibus (fossionibus suprascr. S) SA. 

 ^ si mollis ac acM, et vulgo ante Schn. 



* arcto M, et vulgo : alto SA : arto alto a : areeto c. 



364 



