LUCIUS JUNIUS MODERATUS COLUMELLA 



relinquuntur, aut rursus ita alleventur, ut ipse 

 truncus laedatur, aut delibretur ; nam parum gaudet 

 ulmus 1 in corpus nuda. Vitandumque ne de duabus 

 plagis una fiat, cum talem cicatricem non facile cortex 



17 comprehendat. Arboris autem perpetua cultura est, 

 non solum diligenter earn ^ disponere, sed etiam trun- 

 cum circumfodere, et quicquid frondis enatum fuerit, 

 alternis annis aut ferro amputare aut astringere, ne 

 nimia umbra viti noceat. Cum deinde arbor vetus- 

 tatem ^ fuerit adepta, propter terram * vulnerabitur 

 ita, ut excavetur usque in medullam, deturque exitus 

 humori, quem ex superiore parte conceperit. Vitem 

 quoque, antequam ex toto arbor praevalescat, con- 

 serere convenit. 



18 At si teneram ulmum maritaveris, onus iam non 

 sufFeret : si vetustae ^ vitem applicueris, coniugem 

 necabit. Ita suppares esse aetate et viribus arbores 

 vitesque convenit. Sed arboris maritandae causa 

 scrobis viviradici fieri debet latus pedum duorum, 

 altus levi terra totidem pedum (gravi, dupondio ^ et 

 dodrante) longus pedum sex aut minimum quinque. 

 Absit autem hie ab arbore ne minus sesquipedali 

 spatio. Nam si radicibus ulmi iunxeris, male vitis 

 comprehendet, et cum tenuerit, incremento arboris 



19 opprimetur, Hunc scrobem, si res permittit, autum- 

 no facito, ut pluviis et gelicidiis maceretur. Circa 

 vernum deinde aequinoctium binae vites, quo celerius 



^ post ulmus add. quae SAac. 



* earn S : eadem Aa : om. c. 



* vetustate SAac. 



* terram S : ramum A ac. 



* vetustae Schneider : vetustate S : vetustatem A : vetustam 

 a '. om. c. 



* dupondio a : dupundio c : dupundiu 8A. 



54 



