18 DE GLANDULIS ORIS & NOVIS INDE [II] 



ligentiffimi Naturae fcrutatores futuri, fi Epicuream in omnibus (ut 

 Cicero loqvi amat) Pronoea fe noftra exhibuiffet. Qyod vero neg* 

 lexifle, parum illis videatur, nifi etiam cenforia adhibeatur virgula 

 in iis, qvae nulla ratione percipiuntur, non infirmitatis amplius, fed 

 malitiae eft argumentum. Prudentior olim lingva magni illius Sa* 

 pientis, qvi de libro qvodam fententiam rogatus: bona erant, qvae 

 intellexi, inqvit, forfan & qvae non intellexi. 



§ 3. Inter varias autem animalium partes, qvae iniqvitatem for* 

 tunae paffae, primo loco veniunt glandulx, qvae, ut tcov (3e(3i\Xcov 

 contemptum effugere faepe non potuerunt, fie neqve roi£ opyt'oiq 

 ^7TicJTr](ar|c; TETeXeOjaevaDv cenfuram declinare, indicta caufa, ex ex* 

 qvifitiori examine neglecto: cum tamen talium faepe morborum au* 

 thores fuerint, ut, qvos fimplex &. inculta facies in fui examen non 

 perduxerat, qvos fummum Conditoris artificium in aliis manifeftum 

 in fimilem de his opinionem non pertraxerat, eos neceffitas eo 

 compellere potuiffet, debuiffet. Docent hoc anginae, fcrofulae, paroti* 

 des, bubones, caetera mala, qvae, ut fummo faepe periculo in vitalia 

 noftra graffantur, ita mirandas humorum ex una in aliam partem 

 derivationes non raro produnt: ut propterea inveftigatio earum, ex 

 ad cognofcendum corpus totius orbis nobiliffimum pulcherrima fit, 

 ex ad fanitatem obtinendam procurandamqve neceffaria. 



§ 4. Qvae Veterum de illis fuerit cognitio, fi res ipfa infpiciatur, 

 minuta valde ex exilis apparet. Cum enim qvaedam nonnullis glan* 

 dulis cum fpongiis communia viderent, fubftitere in fimili hoc, dx 

 fpongiarum munus illis attribuentes, defunctos fe munere fuo, ex 

 rem totam detexiffe crediderunt. Humano qvippe ingenio familiare 

 eft, ut, fi qvid in eo, qvod examinandum nobis proponimus, ob* 

 jecto occurrerit fimili modo cum re ante percepta fenfus noftros 

 afficiens, illud prius cognitum illico menti etiam invitae denuo re* 

 praefentetur: unde fit, ut, rei magis perfpectae proprietates alteri 

 tribuendo, ab ulteriori examine defiftamus. Sic vi attractiva Mag* 

 netis obfervata, per Magnetifmum omnia explicare conati qvidam. 

 Sic in homine focum fibi ex ollam imaginando alii, ne a fimili 

 recederent, etiam cochlearia, fpatulas, opercula, coqvos invenere. 

 Sic qvi antliis vafa lympham vehentia comparant, partes, exantlan* 

 tium inftar, ex puteo (fie illi receptaculum chyli vocant) lympham 

 attrahere fingunt. Nee alia ratione, cum raram in glandulis, ton* 

 fillis praecipue, texturam viderent, fpongias dixere cum illis reli* 



