360 MALPIGHIACE/E. — MALPIGHIA. 



talifoliam { M . fucala Kev .) ; in maïuisciiplls autem piior M. lalifolta folio sublàs spinoso 

 dicitur, posterior M. alia latifolia folio sublàs piloso ad nodos florida, utiaque fusiùs de- 

 scribilur et fi^uratur. Ambas confu.lit Biirmanrius cL priorem tanliim cxcudendara curavit 

 (tab. 1G7) : undé seriùs ab auctores M. angusiifolia folio sublits piloso Plutn. ad M. an- 

 guslifoliam L. falso relata. — Flores pallidè losei (in ic. (;it. Dict. se. nat. aibi faiso depin- 

 gunlui), petalis carinatU. Fructus teste Plumerio, - nu(;i Juglaiulis feié aîqualis, mali- 

 .. formis sed tribus veluti angulis tumescens, carnosus, coccineus tribusque fœtus ossiculis 

 .. membranosis et carinatis » (ego in juniore putamen dorso longitudinaliter 5-cristatum 

 observavi). - Fructus hi, addit viator, grato satis saporc prœstarent, si cultura; mangonis 

 « subjicerentur, sod quia in sjlvestribus taiitiim locis reperiuntur, ideô ferè insipidi sen- 

 « tiuntur. » 



2. M. URENS L. — Cav. Diss. p. 407, tab. 235 (v. s. lyp. licrb. Linii , 

 praetereà in iliv. Iierb., v. in hort. Par.). 



Hab. Antillae. — Guiana (auctore Aublet, an culta?) 



Specics varlans foliis quae, vulgôoblonga et ovata-lanceolata, aliàs utroque fine acuta aut 

 anguslantur et forma ferè lineari angusiifoliœ accedunt, aut abbreviantur M. glabiœ simi- 

 liora et tune probabiliter nihil aliud sunt nisi M. marlinicensis Jacq. Amer, quae ab auctore 

 hâc similitudine tantùm defînitur. Sed praecipuè distinguendx formae très, forsan olim spé- 

 cifiée, ciim melius inuoluerint, disjuiigendae ; 

 a. foliis oblongiis lanceolatis vel ovato-lanceolatis, coriaceis ; umbellis axillaribus subsessi- 



libus. Hœc in hortiscolilur; hanc Cavanilles pinxit loc. cit., Miller fig. plant., tab. 181 , 



f. 1. 



3. infestissima (^Malpighia infeslissimaKich. heib.), foliis latioribus, ovalis,acutis vel ob- 

 lusis, copia raajori pilorum subtùs obsitis, mollioribus; umbellis axillaribus pedunculo 

 commun! elongato longé stipitatis et vulgo ternis. Frutex est 3-r 5-pedalis, ramis ereclis , 

 floribus albidis paulô ac in x majoribus nec petalis ut in eâdem carinatis, putaminibus 

 (ex fructu junior!) dorso 3-4-5-cristatis. Haec videtur Aï. latifolia jolio suùliis piloso 

 Plum. Nov. gen. et mss.; depicta in Burm. tab. 1G7, quam in insulù Sanctse Crucis 

 Plumerius legcrat, ut et scriiis lUchard (v. s. lierb. llich.). 



■(. megacanllia, foliis mlnoribus, lanceolato-acuminatis, intensiiis virentibus, suprà glabris 

 et lucidis, subtùs pilos spiniformes rariores et maximes gerenlibus ; umbellis axillaiibus 

 breviter stipitatis. Habitu magis distincta videtiu', ut et calyce 8-(n(m 10-) glanduloso; 

 sed ex unico specimine (v. s. herb. mus. Par.) paucis (loribus et pcraclâ jam anthesi ins- 

 truclo, quod iiomine generico tanliuii absque ullopalria: indicio à Vaillanlio (in cujus 

 herbario servabalur) inscribilur, nondùm satis nota. 



