382 MALPIGHIACE/E. — STIGJIAPHYLLOrV. 



imirginalis ), subliis laxé pubentibus (iiec sericco-nitentibus) diveisa. — RecenlUis fiucUim 

 S. Lalandiani descripsit cl. Grisebach (in Linnœâ i3, p. 20G), qui cum aciiminati con^rim-f. 

 \iilelur; pralereàque suppetunt milita e diversis Brasilia; provinciis a cl. Maitius,Guillcmin, 

 Claussen (v. heib. Martius, mus. Par.), coUecla spccimina, formam foliorum allerius spe- 

 ciei, pubcm alterlus exhibentia. Acccdit observatio slylorum, qui, in utrâque specie similes, 

 ab aliarum plurarumque figura discrepaiU : namquc ullra pupiUam stigmalicam poliiis in 

 uncum reflectuntur quàm dilatanlur in folium, aut sœpè tantùm tertius lacinia; cal^-cis 

 eglandulosae opposltus unciformis, duo cœteri magis dilatati. Undè forsàn concludendum 

 duas species in unam confuudendas pube nec non foliorum forma et magnitudine variantem 

 (multô majora quàm dcscripseram vidi in ramulo lierb. Par. a cl. Gaudicliaud lecto). — Des- 

 .:riptionibus addanlur antherae glabra;, teste cl. Martius, « virescenti-flavœ ; petala dilulè 

 . flava, ungue tenui albido, marglne integerrimo ; glandulae calycinx pallidè flavescenles ; 

 " caulis scandens. » 



48. s. EMARGINATUM. 



Banisteria cmarginata Cav. Diss. p. 4^5, tab. 249 (b. s. et vid. m ple- 

 risque herb.) 



B. tomentosa Juss, herb. — Desf. Cal. hort. Par. (h. s. lyp. et v. v. hort. 

 Par.). — non Sclilechl. 



Hab. Antillœ. 



Nùm gciiuina .Stygmaphylli species, répugnante slylorum fabricâ qui apice Iruncati, hiiic 

 sligmatiferi ctindè vix prodacti, interdiim tamen appendiculam in tertio laciniae eglandulosx 

 opposite exhibent? Caetera quidem sunt Stigmaphylli, habitus, inflorescenlia (quamvis um- 

 bellis sœpiùs et longiùs solito in racemos elongatis), stamina (antberis glabris; quatuor ab- 

 orliva (ilamcntis gracillimis etmassulam connectivi absque loculis gerentia ; tria petalo inte- 

 riori respondentia caîteris relative minora), samarx (Vide Tab. XII) (facieanticâ receptaculo 

 incumbente cavœ, lateralibus coslalœ coslis obliquis prominentibuset iisdem apice indenti- 

 culos exserlis imuicalx, alâ I.9 longâ et 3 latâ, in marginis anticisubrectilinei tricote inferiore 

 aculiuscuUappendiculalâ). Loculus cndocarpioinlrorsùm promincnteincurvus. Scmen ideo 

 facie anticâ concavum, cœteriim ovato-acuminatum, I. 2 longum, in(egumento duplici meui- 

 branaceo, cotyledonibus inaequalibus allerâ basi plicatâ alteram rectam minorem amplec- 

 tente, commissurâ axem spectanlibus , radiculâ brcvi conicâ. In codera (Vide Tab. XII ) 

 semel duos embryones subsequales in ter se contorllm vcrnantes rcpperi). 



Extant specimina, rariora quidem, foliis perfecté ovatis nec emarginatis, undè BanuUna 

 tomentosa institut'); sed vulgo folia plcraque apice cmarginata et in iisdem ramis qusedam, 

 praesertlm e junioribiis, apice intégra. 



