AFFINITATUM DISQUISITIO. 289 



staminave Citri'osinœ, Monimiœ et confamiliariiim, ciiin integnmeiito communi 

 exciperentur, tegumeiilis autem peculiaribiis singula destiliierentur, neiiti- 

 qiiain tôt flores privatos niouogynos v. moiiandros, sed reapse florein luii- 

 cum polymeruni perigonio s. calyce instrucluin esse constitiita. Qiiapropter 

 miramur cur Monimiaciîas Flci Dorsieniœve. conterininas crediderit mentita- 

 que analogia bis deceptiis fiierit (t;fr. ejus Gen. plant., p. 407, et Dissert, 

 sup. laud., pp i3i et i'33). Qiimn recentiori revo ill. Brownius perigoniiim 

 Atiifrospermearum pro calyce liljeiiter habens, involiicrum contra in Mowi- 

 MiEis potins saliitandnrn arbitratus est, a vero, ut opinor, ignoscat, quœso, 

 si suam contra sententiani ^ ire aiisiis fuerim, discessit ; illi clar. Linoléum 

 jam prideni non assentiri ab hinc fere decem annos audivimus (Cfr. Brownii 

 Aniinachersioiu'S circa Florain 'l'crrœ Australis, p. 21, et Lindl^i Regn. 

 vegel., p. 298). Major enim ambas inter ordinis Jnssiîeani tribus analogia 

 clarescit, quam ut légitime super eis adeo dissenùatur. 



RepudiatisLADRiNicis et Urticeis, qui Monimiaceas nostras in Rosinearum 

 consortio admittere noluerint, affinitatis supra obiter notata» niemores, ad 

 Anonaceas forsitan revertentur. Qiiadam e fructibus ducta siniilitudine Mol- 

 linedlas Anonaceis eleutherocarpis, Endlichero primum suadente (^Gen. 

 plant., p. 3i4), conjungi, seminis fabrica ex alterutra parte copiosissime 

 albuminosi necessitudineni confirmante , non omnino negaverim. Venient 

 quoque, niquidemjam exstiterint, qui Magnoliaceas et apprime Illicieas, 

 légitimas inter Mommiacearum conterminas numerabunt. Ii.liciejE enim 

 illa; qua? typuni ternarium, in genitalium involucris, pro série quasi inordi- 

 nate niultiplici mutaverunt, Calycanthuin et Atuerospermeas quibus cœte- 

 rum ob virtuleai aromaticam, folia pellucido-punctata, estipulata (Cfr. As. 

 Gray, Gen. fl. Ain. bur.-or. illaslr., toni. I, p. 56), ovula in singidis carpi- 

 diis solitaria erectac[ue, et corculiim minimum sub extuno molis albumineae 

 strato latens, haud impares sunt, e longinquo imitantur. Quasdam prœterea 

 ex histologia comparata similitudines oriri, Illicia<\ne (v. gr, lllicium florida- 

 num Eli.) quoad vasorum naturam et distributionem propius ad Monimia" 

 CEAs quam ad Tasinanniani Dryniiin\e, propter defectum vasorum et fibras 

 peculiariter areolato-rimatas s. punctatas ColMferarum pariter œnudas, acce- 

 dere fortassis videbitur. Myristick/e et SchizandraoejE Anonaceis simul et 



' Hancseculus est CAnTLi\cms (Orrf.îiai. ,/)/., PP S"! et 103). 



Archives du Muséum. T. VlU. 37 



