314 MONOGBAPHIA MONOMIACEARUM. 



sœpius déformes s. asymmetricas^ unisexuales v. androi^nas, ordinaitiur, 

 Jœmineis basin anlhemioruin bisexualium, niasculis autein verticein tenen- 

 tilnis. 



Frutices sub Ciiriosmœ signo ins'ruL'ti intiitio nexu proximaqiie necessitudine sibi invi- 

 cem omnes devinciuntur, ita ut, licet non pauci exstent, vix possibile videatur eos in 

 legiones rite definitas dispescere. Argumenti diflicullates eo niagis ardu;e evadunt quod 

 in herbai'ils quibus utimur specimina illa soepius desideranîur quae sedulo explorata nodos 

 quœstionum solverent. Ea causa est cur in oïdinandis stirpibus infra desciiplis univer- 

 sum babitum singiilis privum magnl iiabui, nec nisi paucas titulis distiiictis signavi sectiones 

 quaruin ope singulae species tutius dignoscerentur. 



Cl. II. Cruegeril's qui primus, ut videlur, Siparunœ, Aubietiani generis, leg'tiraam 

 in série naturali sedem recognovit, Siparunœ guianensis Aubl. antberas uniloculaies 

 transvcrsimque dehisientes, semen inversum, embryonisque radiculam superam (Cfr. ioc. 

 citâtes) perperam dixit. Siparunaw inter et Citriosmam ne minimum quidem discrimen 

 deprehendere potui , quapropter si jura anti',|uitatis respicerentur , nomen Aubietianum 

 retineredeberemus; dum vero Si/Kd-unn barbara, tî-nebrisabstrusae descriptionis involuta, 

 ad cairem indicum nostrorum rejiteretur, vox Pavoniana grîeco idiomate nitidisque 

 adumbiationibiis innixa, lllluslocum merilo usurpavit, nuiicque possessionis vetustate ita 

 se défendit ut ad eam depellendam s. abrogandara non valerera. 



A. DioecaE, eleutherandrae; perigonio iiaud echinato. 

 1. Tomentosae. 



1. ClTllIOSMA ERYTIIROCARPA. 



C. foliis obovatis iiciiniinatis eroso-deuiatiset longiuscule petiolatis; anthe- 

 niiis fœmineis brevibus, i-3 floris; perigonii divisuris 5-6, amplis, oblongo- 

 aciilis et patentibiis; fructii siiboblicpio, riihro (vivo). 



Citrosma erylhrncarpvm Mait.,msc. in sclied. et Herb. monac. 

 Cilrlosma erylhrocarpa Tul., in ^nit. se. nat., vol. cit., p. 32. 



Abbor diœca remis meduUosis, leretibus aut suiitetragonis (noveliis aiternatim hinc 

 «t inde compressiusculis) , tomentosis, tactu asperulis et colore fulvo-luteolis. Folia 

 decussatim opposita, obovata seu obovato-oblonga , brevlter acuminata, basi nonnihil 

 attenuata v. subrotunda, in ambilu, suprême prœsertim, eroso-dentata, denlibus inuîqua- 

 libus patentibus aculisque, sinubus vero latis et obliisis, ulriniiue molliter et superne 

 paixius toraentosa, 8-12 centim. longa, 4-6 centira. lala, petioloque 1-3 centim. et quod 



