DRUPACE.Ï; : CITRIOSM^, 371 



5i. CiTRiosMA BRASii.iENSis (Sprcng., Syst. veget., t. II, p. 545) foliis 

 oppositis, oblongis, iitrinque altenuatis, denticulatis, et subtiis stellato-pu- 

 bentibiis; raiiiis teretibus; calycibus aggregatis, 4-carpis. 



Brasilise indigena est et Sellowio lecla. 



5i. CiTRiosMA GLABRA (Sprcng., loc. cit.) foliis oppositis, breviter petio- 

 latis, oblongis, utrinque attenuatis, glaberrimis, subtiis discoloribus, paral- 

 lèle venosis, ac rare dentatis ; pedunculis ternis, trifloris, abbreviatis. 



lu Brasilia viget, SELLOWioque reperta est. 



Ad Mollinediam potius spectare videtur. 



53. CiTRiosMA PTRicARPA (R. et Pav. , Syst. veget. FI. per. et chil., tom. I, 

 p. 264) foliis oblongo-obovatis, acuminatis, basi excavatis, dentatis; stami- 

 nibus 6-8. 



Stirps est 3-orgyalis, sylvatica et peruana ; circa Cuchero, Chinchao, Poznzo, Muna, Piltao, a 

 junio in augustum usque ad rivulos lloret (Cfr. auct. cit. nec noji et Pœppigii îSov. Gen., U, 48). 



Ad Citriosmam pyricarpam R. et Pav. trahitur, in Herbario Webbiano, spécimen Pavo- 

 DÏanum quod sub cognoraine CUriusmœ asperœ, PAVONioipsi {autographe) adhibito, supra 

 (p. 32i) descripsi. 



54- CiTRiosjiA DENTATA (R. et Pav., loc. cit.) foliis obovato-ovalibiis, 

 acuminatis, basi excavatis, duplicato-dentatis; staminibiis 4-5. 



Frutex est i-ulnaris et in nemoribus Peruvianorum (ut puta circa Pitlao, Chinchao) auguslo et 

 septembri florere dicitur. In regione subandina, prope Cuchero, cl. Poeppigio Horifera julio occurrit 

 (Cfr. Pœpp. et Endl., Nov. Gen. et Sp. pi., t. II, p. 48). 



In phytotheca Webbiana continetur spécimen Pavonianura (peruanum) Flacuriiœ 

 (Hisingerœ) cujusdam a F. prunifotia HBK. non multum dissimilis, oui taraen adjuncta 

 est, perperam certe, schedula Pavoniana sic inscripta : « Citrosma sp. nov., fl. masc. » 



55. CiTRiosMA TOMENTosA (R. et Pav., op. cit., t. ], p. 205) foliis oblongc- 

 ovatis, serrulatis, tomentosis ; staminibiis 10-12. 



Frutex 4-ulnaris, pra;cedeutium cornes, augustoque et septembri florens. 



Eadem est verisimiliter, ut jam dixi, ac Citriosma aspera auctorum iaudatorum meique 

 (Cfr. sup., p. 3-2i). 



