DHUPACEiE : HEDYCARYiE. 409 



Quod nomen a beato Ccnninghamo arbori impositura rautaverim, ignoscant, quaeso, 

 artis herbariae magistri, etenim quoad foliorum formam ab Hpilt/canja denlata Forst. non 

 longe recedit. ejusque critérium potius in vestitu et anthemiorum natura versari videtup. 



3. IIeutcarya. racemosa. 



(Tab. XXXI V ) 



H. rainis inilio cineraceo-tomentosis V. fulvellis; foliis ovatis v. oblongo- 

 lanceolatis, integerrimis, recentibus sparsim pilifeiis ; racemis masculis laxe 

 multifloris; flonbus crassis et cineraceo-tomentosis; perigonii divisiiris 

 latis, limbatis ac fornicato-introflexi^ ; antheris puberulis. 



Hedycarya racemosa'ïii\., in Ann. se. nat., ser. 4, lom. 111 (maio 1855), p. 45. 



Arbor diœca, ramis exilibus, teretibus, in nodis quadamtenus dilatato-compressis, 

 initio parce cineraceo- v. fulvello-lomentosis (tomento e pilis lanosis, aliis brevissimis fas- 

 ciculato-stellatis et lepidiformibus, aliis longioribus fasciculato-divaricatis), pedetentim- 

 que subinde glabratis. Folia opposita, ovata oblongove lanceolata, anguste etacnte acu- 

 minata, basi breviter cuneata, integerrima, 8-10 centiin. longa, 3-i centim. lata, petiolo- 

 que exili, abunde ex intègre tomentoso et 6-10 raillim. long© fulta; paginœ infernae 

 venis prœter costam exilibus et reticulatis, cunctis primodum sparsim piliferis (pilis fasci- 

 culatis), superna citius glabrata. Antiiemia mascula solitarie axillaria, 6 8 centim. longa, 

 erecto-patula et quasi e basi laxe multidora , modo e racemis sinceris, modo potius e 

 paniculis racemiformibus constant; axi adraodum exili, tereti, minute cineraceo-lepidoto, 

 floreque terrainato; bracteis angustissime linearibus, patentissimis, 34 millim. longis et 

 caducis; floribus racemorum oppositis, singulisque pedicello tereti, gracillimo sed rigi- 

 dulo , patentissimo , cinereo-tomentoso et 8-12 millim. longo innixis; cymis 2-3-noris, 

 subsessilibus, apud paniculas floribus solitariis commistis eoruraque locum tenentibus. 

 Alabastrl'm globoso-hemispha-ricum et superne in tubera 4-5 s. partes crassas et obtu- 

 sissiiiias divisura. Perigoniu.m explicatura late patelliforme et 4.-5-liilum, divisuris late 

 triangularibus, subœqualibus, in margine maxime tenuato vix integris s. erosis et pro- 

 pterea veluti manicatis, omnibus in preefloratione valde fornicato-introflexis ac corrugatis, 

 nec tamen imbricatis; perigonii lotius membrana tenui, extus dense et minute cine- 

 raceo-tomentosa (e lepidibus lanosis;, intus autem parcius pubente. Stamipia numero- 

 sissima (circiter 60 irao et plura), perigonii penetralia ab intimis ad radiées usque illius 

 segmentorum stipatissimo ordine velantia, prorsus sessilia et omnia introrsa; antheris 

 ovato-acutis, utrinque integris, incurvis (convexitate centrum floris spectante), in con- 

 nectivo crassiusculo puberulis v. glabris, et bilobis, lobis linearibus apice contiguis et 

 Arcuives du Muséum , T. VIII. 52 



