41fi MONOGRAPHIA MONIMIACE ARUM. 



F, Laurelia SEMPERVIHENS. 



L. diœca interdumque (ut aiiint) monœca; perigonii feininei siihlan- 

 ceolati sepalis dissociatis et reniotis. 



l'aionia senipervirens R. et Pav., FI. per. et chll. prodr., tab. 28 (icon. aiialyt.); Syst. veget. 



FI. peruv. et chiL, tom. I (1798), p. 253. 

 Laurelia aromalkaVoir., in Enci/cl. meth., Bot., loc. cit. — Spreng., Syst. veget., tom. H (1825), 



p. 470 (excl. synonyme Molinensi allato). — Cl. Gay, FI. chiL, tom. V, p. 355. 

 Laurelia crenata Pœpp., Pt. chil. ers., coll. m, n" 135 (in Herl). Mus. viudol). et borolin.). 

 Laurelia serrata ]ierl. , \n Mercurio chileno', manip. 15(d. ISm.juniia. 1829), p. 685. 



Arbor nunc diœca, nunc, ut refertur, monœca, décora, 40-ultiaris v. quidem major, 

 sempervirens et es omni parte fragrans (odore fœniculaceo), ramis oppositis, priraitus 

 fulvo-tomentosis, subinde penitus glabratis;/o?(/.s oppositis, ovato- oblongove-lanceolatis, 

 serratis, coriaceis, petioiatis, adultisque nitide giaberrimis et subaveniis (cosla autem pro- 

 minente); paniculis (quandoque racemis) masculis multilloris, brcvibus et fulvo-toraentosis, 

 antlipmiis autem femineis depauperatis ; sepalis femina; dissociatis et distantibus. 



Frequens provenit in sylvis chilenis a gradu xxxiv lat. austr. ad xlii (Gavo auctoro, op. cit.), et 

 usque ad pedum octo millia supra oceani ripas (inter Talcahnano et Àntuco), fide Poeppigii (in 

 Herb. Mus. vindobon.), eveliitur. Floret ab octobri in decembrem, vnlgoqne Laurel (inter Hispanos) 

 et Thihue (apud Araucanos) audit. 



(Ilerb. Mus. paris., ff^ebl/., berolin.et vinilobon.) 



.4dumbratio prœmissa, quod ad perigonii fabricam attinet, ab anlea evulgatis nonnihil 

 discrepat; istius eiiim organi phylla intcriora ab e.vternis vix dissimilibus peculiari cogno- 

 mine discernere squamasque nuncupare neutiquam decet; e.v hisce piiyllis novem dc- 

 cemve, stamina autem se.\ octo vcl decem sirigulis in floribus sœpius iiumeravi. Ovaria 

 abortiva in flore inasculo nunquam reperi, nec flores utriusque sexus in iisdem ramis, 

 quibus de argumentis celeb. Gayo ex autopsia assentiri ncqueo. Fructus (s. perigonium 

 accretum achœniis refertum) caiyci fructifero maturo Calycanlhi prmeocis '^\M. per- 

 quam similis est. Florum evolutio in singulis paniculis (plerisque e cymis uni-tritloris 

 oppositis) a supremis pedunculis incipit, et ccntrifuga dici merctur. 



Specimina mascuia ex herbario Pavoniano deprompta (schedula autogr. accedenle) in 

 Musaeo Webbiano continentur. 



' Hujus ephemeridis cujus in pagellis ignotis pauciores auctoris laudati de plantjs cbilensibus 

 commentationes sepultai latent, fasciculi nonnulli (quos inter hic citatus), ab eo ipso olim in Europam 

 missi, nunc in bibliotheca Lessertiana continentur; licet tenues, hi libelli quantam in infortunalo 

 BERTiino nos amabili sciontiae doditi jacturam fecorimus certissime lestantur. 



