12 PODOSTEMACEARUM MONOGRAPUIA. 



fluviatilis et M. asperœ, praeter papillas jam meinoratas, aculeos 

 singulariter protractos validos, aculeolis rectis subcorneis sursum 

 armatos. 



Hoc autem de foliorum anatome jam satis est. 



III. Missis caule foliisque ad flores et primum ad eorum in caule 

 ramisve distributionem transeamus. 



§ i. Inflorescentia apud Podostemaceas generatitn definita ha- 

 beri potest, caulisque determinatus dici, quando flores caulem 

 ipsum v. ramos ut plurimum terminant. Flores nihilominus rite 

 axillares in Mourera, Lacide Hjdrostachique offenduntur , at de 

 evolutione eos anthemia definita potius sistere crederes. 



Numéro cseteris longe praestant qui ramis privatis finem sigil- 

 latim imponunt, Rami floriferi sœpius brèves, foliis paucis onusti 

 aut subnudi , e caule erecto seu repente habenulœformi nascun- 

 tur, apicales, medii v. basilares, sparsi aut disticbe ordinati (Di- 

 crœa rigida et affines). Ex eorum distributione pendet univers» 

 înllorescentiœ habitus; sunt v. g. qui maxime abbreviati et in 

 foin majoris axilla reconditi pedicellum rite axillarem mentiuntur 

 (Podostemon CeratophyUum); alii secus caules elongatos alterna 

 vice bine et inde dispositi racemorum species efficiuut (Dicrœœ 

 supra cit.); aliis racemus termiualis laxus pauciflorus, videlicet 

 in Mniopsi Weddelliana, debetur. Paniculae s. cymae Ligeanun et 

 dpmagiarume caulibus ramisque crebris quasi diebotome partitis 

 onginem ducunt varieque saepe incurvantur; qui vero bujus di- 

 rectionis rationem inquiret, eamdem qure de cyma belycoidi aut 

 scorpioidi affertur, quae scilicet in axis primarii floriferi cita defi- 

 nitione, repetitoque ex eodem latere secundariorum abortu inpri- 

 mis versatur, mecum statuere non negabit. 



rlores caulem ipsum aut ramos primarios qui pro caule baberi 

 qiieunt solitarii terminant in Oserya, DevUlea, Piabanhœa aliisque. 





