10 PODOSTEMACLARUM MONOGRAPHIA. 



Nec maxime mirum est quod stamina externa sint interioribus 

 imperfectiora; hoc enim, sicut norunt omnes, haud raro accidit, 

 v. c. in Geranio, Sparmannia , 0. valide , Godoya, etc. Ista qaidem 

 dispositio apud Podostëmeas magis ut ita dicam naturalis videtur, 

 et universœ inflorescentiœ evolutioni peculiariter consentanea, 

 cum orpana s. partes omnes florales eo magis ibi perfecta et ab- 

 soluta eoque prius explicata quod axis apici propiora s. centra- 

 liora sunt. Idcirco tam symmetriœ universali quam evolutioni solitœ 

 Podostemearum conforme penitus est, androcei appendices exter- 

 nas pro illius verticillo sterili babere. Eadem causa antberas 

 extrorsas s. interiores Mourerw fluviatUis prius quam introrsas s. 

 verticillum externum sistentes debiscere, olim forsan comperire 

 dabitur. Hoc normœ apud Dycotyledoneas vulgatiori profecto con- 

 trarium, hiMalvaceis, Geraniis et affmibus jam occurrit, sed regre 

 explicatur; etcnim partium floris evolutio tum in defmita cum in 

 indefinita inflorescentia, vegetis paucissimis exceptis, centripeta 

 tota observatur. 



Oritur contra e Podostemeatîdm centrifuga spicarum evoluiione 

 delinitaque generatim inflorescentia naturale argumentum quod 

 floris elementa s. structurant recte interpretemur. 



Inde etiam consequitur florem Podostemearum de quibus agitur 

 nudum fore s. calyceaut perigonio genuino destitutum, ni pro lali 

 babeas involucrum vagini- s. spatbiforme quo initio obtegitur. 

 Imo non soluni nudus aut acblamydeus plerumque videtur, sed 

 eliam, si Richardum, Griffithidm HooKERDMve sequi volueris, potius 

 inflorescentia quam flos fortassis diceretur. 



Pauca non sunt exempla quibus constet florem monocblamy- 

 deum aut nudum inter et infloiescentiam levé aliquando exstare 

 disciimen, v. si malueris in floris et praïsertim acblamydei mono- 

 cblamydeive symmetria dispositionem inflorescentia? universalis 

 nonnunquam quasi repetitam deprebendi. In Aroideis v. c. geni- 



