PODOSTEMACEAUUM MONOGRAPHIA. 37 



Si a monopetalis ordinibus apetalo ordini affines repetere nimis 

 haud repugnaret, Glaucisque exemplo inter Primulaceas, Forestierœ 

 et Fraxini inter Oleineas, stirpium nempe in ordinibus eorollatis 

 praeter legem apetalarum, uti liceret, libentius adnotarem Podo- 

 stemeas antheris efœtis modo immutatis, modo spiraliter contortis, 

 carpidiisque duobus bracteae ssepius alternis, cum Gentianeis (ex. 

 gr. Erythrœa Centaurioi) convenire. 



His in enumerandis aut fingendis conjectnris, maxime vereor' 

 ne maie locaverim aut quidem admodum perdiderim operam. 

 Prudentior utique si fidèles bistorici partes agens, aliénas duntaxat 

 narrassem opiniones ; quidquid verum monograpbo tribuere 

 velis abeat quo libuerit. 



Novissimis tamen his temporibus viri plures, et doctrina dico 

 commendatissimos, monocblamydeas inter et dialypetalas familias 

 fines bene definitos haud exstare autumarunt, ac utriusque agminis 

 ordines varie miscuerunt et consociarunt. Porro cum, v. g., Urti- 

 cejE Rosaceis, MoNiMiEiE Calycantheis affines arbitrantur, a Podoste- 

 meis in Geraninearum classe admittendis nonnulli haud magis 

 abhorrèrent. At ex his Ordinem nostrum nulli vere conterminum, 

 ac paucis vix analogum œstimandum, potius consequitur. Id satis 

 ad prœsens nobis habeamus, dum hune maxime naturalem et 

 perfecte definitum istaque ratione plures alios praestautem acci- 

 piamusj multi sunt enim vegetabilium ordines qui hoc etiam 

 tempore non minus incertam obtinent sedem, et quod de his 

 futura viatorum inventa botanicos ditatos docebunt conjectura 

 nunc assequi, periculosus sœpius aut supervacuus est labor. 



VI. Quae de Pobostemearum geographica distributione sum dic- 

 turus paucis absolvam. 



Stationem omnibus communem jam notam feci; generantur 



