40 PODOSTEMACEARUM MONOGR APHIA. 



audiissem; at,licet undequaque quseritaverim , librum indicum desideratum 

 Parisiis detegere non licuit. Anno autem proxime elapso ineunte, compen- 

 diosam dissertationis Gardnerianae versionem Ratisbonœ edidit clar. Furn- 

 r.OHR, in suœ Florœ tomo VIII (pag. 33-40- Ea, ut videtur, omnia quae de 

 plantarum nostrarum structura, statione et crescendi modo supra tradidi, ex 

 suapte autopsia comprobat anglus viator; PODOSTEMACEAS plerasque annuas 

 esse, flores ea anni tempestate qua imbribus plane deficientibus, raaxima ari- 

 ditate campi laboraut, summopereque decrescunt fluviorum unda>, in aère 

 duntaxat explicare, tali etiam pacto ut in eodem saxo plantas aliae exundatae 

 deflorata?, obsoletae v. arefactoe, aliae vix aquis coopertae anthemia in aereni 

 efferentes , aliae tandem inferius jacentes nil nisi alabastra vix inchoata hoc 

 tempore gerentes simul reperiantur; semina matura inibre primo madefacta 

 scopulis valide ob mucum quo involvuntur hasrere, temporeque debito,sub 

 undis incretis germinare atque plantain olim in flores sua vice discessuram 

 agere. Squamulas Poc/ostemonis staminibus juxlapositas staminodia nec peri- 

 gonii rudimenta sistere contendit; Uydrohryorum. genus, e Podostemonibus qui- 

 busdam ab EiSDLlCHERO conditum , illegitimum dicit; denique quod ad Ordi- 

 nis affinitates attinet, proximos omnes qui in médium bactcnus prolati sunt 

 répudiât , sed ipse PoDOSTEMEAS non remotiori cum Nepenthe devinciri ne- 

 cessitudine fingit, quas licet super androcei seminisque fabrica discrepent, 

 fructus structura notisque primariis, dummodo Trislicham in PODOSTEMA- 

 CEARUM fastigio intuearis, inter se rite convenire existimat. 



-~ ^ — 



