Q PODOSTEMACEARUM MONOGRAPHIA. 



Caules simpliciores Podostemonis Chamissois struunt, quasi ex in- 

 tègre» , cellulœ jam dictœ quœ parietibus crassissimis decoloribus 

 insigniuntur ; vasis propriis paucissimis seu parenchymate modico 

 tenuiore,grumis farcto, centrum caulis tenentibus. Idemdixerim 

 de ejusdem Podostemonis rhizomate s. ramis nudis flagellorum 

 indolis, quorum parenchymatis cellulœ induratœ ab externo cen- 

 trum versus, magis ac magis de crassitie minuuntur; ampliores 

 granulis amylaceis sphaericis iode agente solito more cœrulescen- 

 tibus copiose referciuntur , dum cellulœ superficiales materie 

 solida hyalina dilute brunnea aqua calda non soluta nec iode ullo 

 modo colorata, substantiœ quodam modo œmula quam gallice 

 bassorine nuncupant, penitus opplentur, quamateria non disrupta 

 facili evacuantur arte. 



Juniores Tristichœ hypnoidis caules itidem mère parenebymatosi 

 sunt, amyloque scatent; cum autem creverint et invaluerint cylin- 

 drum fovent centralem angustum, e fîbris seu cellulis lincaribus 

 maxime incrassatis quas ligneas dixi formatum vasaque propria 

 ac vasa annularia pauca, medullœ exilis v. saepius lacunœ cen- 

 tralis ambitum occupantia, concludentem. 



Frons Castelnaviœ principis , saxis late incumbens, stratum cras- 

 sum e cellulis amplis subglobosis vacuis factum, exterioribus (su- 

 pernis inprimis) tenuibus hyalinis, interioribus(sensim minoribus) 

 parietibus crassioribus et fuscatis instructis, fasciculumque vascu- 

 laremcylindricum cavumque (planta exoleia), frondis axim consti- 

 tuentem, illiusque paginœ infernœ propiorem , exhibet. Fasciculus 

 exilis e vasis annularibus propriisque paucioribus circumpositis 

 more solito componitur; cellulœ vero illi extrorsum confines vix 

 ligneœ. 



Hydrostachyos multifidœ pedunculus florifer s. scapus (exsicca- 

 tus, exoletus) quasi lotus parenebymaticus videtur; cellulis confla- 

 tur quœ e periphœria centrum versus paulatim ampliores evadunt, 



