PODOSTEMACEARUM MONOGRAPHIA. 45 



SEMiNAperexigua,e]lipsoideo-compressaobIongave,apoda,badia, 

 recta, utrinqueoblusa v. modice attenuata; testa extima sub lente 

 spectata nonnibil rugulosa, madef'acta maxime intumescens, e cel- 

 lulis enim constans pellucidis crassis, sursum a se invicem pro 

 parte liberis mucique s. gummi specie hyalina quam maxime bi- 

 bula et nequaquam amylacea turgidis, mox solutis disruptis hu- 

 moremque mucosum f'undentibus; tegmen badium tenue mem- 

 branaceum, ex unico cellularum tabularium strato confectum, 

 u troque apice plerumque saturatius fucatum, nec œgre longi- 

 trorsum in plura segmenta seissile. 



Embryo dicotylis exalbuminosus rectus, semini conformis, ho- 

 motropus albidus semipellucidus, cellulis uniusmodi polygonii- 

 globosis crassiusculis, olei copiosissimi guttis pallidis granulisque 

 variis praeter amylum repletis, confiants; cotyledones œquales ob- 

 tusissimae, facie angustiore sibi invicem adplicitae, in caudiculum s. 

 radiculam brevissimam obtusissimamque continuo non angustatae 

 abeuntes; gemmida inconspicua; fîli juniorem embryonem olim 

 suspendentis vestigio brevi luscoque, v. ipsomet etiam tune integro, 

 in semine maturo sœpissime superstite. 



[Androcei stigmatumque in alabastro dispositionem neenon seminum slruc- 

 turam, sic omnibus in Podostemaceis absque discrimine pares easdemque ut 

 tum in notis s. characteribus genericis cum in differentiis adhiberi non potue- 

 rint, in adumbrationibus plerisque brevitatis causa consulto omisi.] 



Tabula insequens ut eo facilius lector ad genus quodeunque pervenire 

 valeat exstructa est; typos s. gênera in hoc ordine quem olim div. Linnaeus 

 servari docuit, ita scilicet ut, quantum id fieri potuit, « inter se magis affinia 

 et similia propius sint collocata ' » exbibet. Prseterea animadvertendum est 

 generum seriem, Jussiœano more, ab imperfectioribus simplicioribusque s. 

 respectu structurae (floralis) vilioribus, ad perfectiora s. digniora, Ordinisque 

 magnâtes ascendere. 



1 Linn., Fundam. bot. (1747), pag. 22, reg. 208. 



