PODOSTEMACEARUM MONOGRAPH1A. fôQ 



Semiha minutissima oblonga fulvaque fabricam solitam exhibent. Staminum 

 superstitium filamenta plana et crassiuscula e basi discreta videntur, sursum 

 paulatim attenuantur, involucrum longitudine non excedunt, et cum antherù 

 inclusa manent; antherœ anguste ovatœ, in apice intégras, basi contra breviter 

 emarginatœ, dorso inferno (caeterum convexo nec diviso) filamento adhœrent, 

 introrsumque rimis 2 longitrôrsum dehiscunt; polline pallide luteo. 



Truncis adnascitur ripariis, in undis fluvii Araguay Brasilia; tropicœ centralis, qua e 

 regione allata est a cl. Hcg. Weddellio. Fructus maturabat julio (1844). 



[Herb. Mus. Par.] 



Hujusce Castelnaviœ genuinse descriptiunculam e schedulis Weddellii 

 nostri , quibus adumbratio plantam vivam exprimens accéderai, olim excerp- 

 seram '; sed plantulaa specimina exsiccata quœ nobis inquirentibus antea la- 

 tuerant, in fasciculis chartarum neglecds sepulta nuper détecta sunt, et des- 

 criptioni prœmissœ novaeque adumbrationi inservierunt. Plantula hœc Castel- 

 naviœ fimbriatœ congener est eique perfecte analoga, etsi merito distincta; 

 discriminis critérium in frondis habitu, staminibusque inclusis, praesertim 

 versatur. Anthera structura non differunt ab Mis Castelnaviœ principis. In- 

 florescentia pari jure ac in congeneribus omnibus pro definita haberi potest. 



EXPLICATIO ICONUM : 

 Tab. XI, fig. m. — 1 et 2. Plantulœ nativaî magnitudinis, sed aridae obsoletœ et partim destructaî; 

 in corticibus serpunt. - 3. Floris diagramma; septum quod in ovario primitus exstitisse credimus 

 adumbratur. 



4. CASTELNAVIA SERPENS. 



(Tab. XII, fig. 11.) 



C. rhizomate lineari tenuissimo serpente multoties dichotomo 

 nudoque; foliis linearibus integris paueissimis terminalibus bre- 

 vibus basique in membranulam convexam et florem tegentem 

 connatisj involucro brevi; capsula admodum exigua, anticeque 

 maxime papillosa. 



Castelnavia serpens Tul. et Wedd., loc. cit. 

 Plantula quasi vermiformis est, scopulis serpit inundatis illisque maxime 

 adhœret. Rhizoma illius tenuissimum lineare et subaphyllum, lorulum mentitur, 



1 Videas nostram Podostbmacearvm synopsin monographicam , in Ann. Se. Nat ser 

 3% tom. XI (1849), p. 110. 



Archives du Mdsédm, tome VI. 22 



