UREREjE. — GIRARDINIA. 169 



triangularibus. Achœamm rotundatum 3-3 i mm. longum, minute granu- 

 latum, nigrum, stylo persistente haud dimidio longius. 



Hab. — In Abyssiniae praeruptis, prope 4aôsa, altit. circiter 2500 metr. (Schimper). — (v. s.) 

 6. GiRARDINIA CONDENSATA. 



G. foliis plerumque late ovalis, rarius bi-tri-lobis, basi obtusatis, 

 truncatis subcordatisve, acuminatis, petiolo quani diniidius linibus 

 breviore, ut pliirinium grosse serratis, utrinque stiniulosis, supra 

 sparsini hispidis subtus auteni breviler pilosulis; stipulis ovatis; 

 cymis fructiteris subsessillbus. 



Urtica condensata Hochstett., l.c, 259; A. Rich., l.c, 263; Wlprs., l.c. — U. adoensis eorum- 



dem, l.c. 

 Girardinia condensata et G. adoensis Wedd., in j4nn. se. nat., sér. 3, XVIII, 203, et sér. 4, 



I, 181. 



Herbacea, anima; caule 6-ro dm. alto, erecto, subsimplice, striato-sulcato, 

 subsucculento, hispidulo-pubescente, basi glabrato, stimulis validis con- 

 sperso vel subinernii. Folia magnitudine maxime variabili, ô-aS cm. longa, 

 4-25 cm. lala, raio subœqualiter 3-lobata, lobis plus minus profundis 

 acuminatis extus interdum lobulo parvo instructis, sœpius regulariter ovata, 

 basi subcordata et apicem versus sensim acuminata , acumine lanceolato , 

 nonnuUa etiam in eodem caule bine vel inde sublobata, serraturis œqua- 

 libus inœqualibusve acutis vel subacuminatis ; petiolo quam limbus dinii- 

 dius ut plurimum breviore, adpresse pubescente stimulisque validis (in 

 planta exsiccata basi rufescentibus) annato. Stipula ovatœ , S-io mm. 

 longae, extus sparsim pubescenti-bispidaî, apice bifidcT; , mox deciduae. 

 Flores monoici vel dioici, inflorescentiis brevissime pedunculatis solitariis 

 geminisve. Racemi masculi simplices vel bifurcati, petiolo plerumque bre- 

 viores, Jloribus perigonio hispido. Cym^ femine.ï; in iisdem axiUis cum 

 racemis masculis interdum commixtae, rotundatae vel oblong£E, petiolis 

 breviores, in speciminibus quibusdam vix centimetrales ; ramulis brevibus 

 et pedicellis hispidulis stimulisque albidis dense obsitis. Perigonii segmeii 

 tum superius oblongum, hispiduin, dentibus apicalibus minimis vix dis- 

 Abchives du iMisÉUM. T. IX. 22 



