277 



Hapalus (Stenoria) falcipennis, sp. n. 



Dilute flavo-testaceus, capite cum anteiinis, mandibulis pal- 

 pisque, sterno, abdominis basi, coxis, trochanteribus, femorum ba- 

 sibus, scutello cum mesonoto nec non triente postico elytrorura 

 nigris; tarsis apicem versus plus minusve obscuratis, sed ungui- 

 culis semper pallidis. — H. (St.) intermedio Dokht. ^) similis et 

 proxime affinis, a quo, praeter colorem nonnullarum partium cor- 

 poris, differt praesertim signis seqiientibus: capite thoraceque ni- 

 tidioribus, illo paulo minus punctato et pubescenti, vertice minus 

 convexo; thorace paulo majore, praesertim latiore, capite fere non 

 angustiore, disco convexo et omnino aequali, vage vix punctato, 

 nitido; scutello evidenter angustiore; elytris distincte longioribus, 

 apicem versus magis attenuatis et prolongatis, sed apice minus 

 divergentibus, externe arcuatim magis adeo emarginatis, nitidiori- 

 bus quoque, alis magis fumatis. — Ab H. (St.) apicali Latr., cui 

 etiam proximus, configuratione elytrorum multo magis elongato- 

 rum multoque angustiorum nec non forma scutelli facilius adeo 

 distinguendus. 



3. Antennis fortiusculis dimidium corporis multo superantibus. 



2. Antennis valde tenuibus dimidium corporis vix attingen- 

 tibus. 



Long. 7 — 8Уз mm. 



Bucharia orientalis: prov. Darvas (B. Grombczewsky. 22. 

 Л^П. 1889). — 2 specimina (6$) in coll. P. a Semenow. 



9)Dokhtouroff: Horae Soc. Eut. Boss. XXIV, 1889, p. 185; tab. Il, f. 68.— 

 Prochâzka: Wien. Ent. Zeitg. 1892, p. 269. 



In opusculo Dom. Prochâzkae omissus est inter alia Hapalus apicalis (non 

 Latr.) Kraatz (Deutsch. Ent. Zeitschr. 1882, p. 335. — Dokhtouroff: Hor. 

 Soc. Ent. Ross. XXIV, 1889, p. 185, ubi repetitur descriptio satis incompleta 

 c]. D-ris Kraatz). Hanc speciem, quae ad subgenus Stenoria Muls. pertinere 

 videtur, Hapalus Kraatzi m. nominandam propono, nomen enim «ajncaïis» in 

 eodem génère a cel. La treille praeoccupatum est. 



