10 



Doii (lccolor sit, sed incinl)ian;i valdc |iellucente a divcrso oolore succorum intus circu- 

 laiiliuin repclentlum est, qui rursus cx diverso slatu plantae erucarum nutritoriae pcn- 

 (Itl. Vcluti vere erucam myopaeformis prorsus rubcllani reperimus, hieme vero mere 



aliiidam. 



Iiipriinis aulein in crucis c\ploiandis grave exlslit, quod iain memoravimus, scu- 

 lilluin rcrvicale el analc. Illud scmper clare cst corneuin, pius quidem apud species 

 niaiorcs (juam apud minorcs, et colorcm haljct flavescentem. Idem sculellum cervicale 

 in cunctis propc speciebus duas a parlc postica in anticum divergenles, latitudine decre- 

 sceules, connnatl similcs, dilutas liueationcs (M)loris sublusci gestat, quae initio suo po- 

 slcriore sacpc sibi proximac sunt, nunquam vero se consocianl. Nonnisi apud apifor- 

 niciii hae linealioncs iiiiiquc pari modo crassae sunt et in fine posleriore longissime di- 

 stant, sicut eadem etiani iii antcriorc sculelli parte fuscam fasciam perquam dilutam offert. 

 Fig. 44. praeter digcslas scutelli setas, quae siniiliter atque in capite parvas obsident 

 cxcavalioncs, etiam ilios duos commatls ductus, qualcs vulgo cxlstunt, cxprimlt ac fines 

 hcinisphacrlorum posterlnrcs Iilc pcrinde pellucent. 



Sculellum anale forinam habet Irlangularem, sub finein vaidc rolundatain, longe 

 miiius (jnain scutclluiii ccrvlcale cornciiiii cst ct In noiiniillls crucls praeter setas etiam 

 pccuiiaria fcrl inslgiiia. llaec cnlm sunt dun, in incdio fere scutello iuxta se positi, 

 cxigul coni sollda sul)slantia cornea et colore ])acnc nigro. Eos vero apud asiliformein 

 soluin et hylaeiformem auimadverlimus. Asiliformis conulos, si latam eorum basin com- 

 paras, huiniliimos hai)ct, hylaeiformis contra mlnus latos quam allos, antrorsum nonnihil 

 curvalos. At nuncjuam hi coni sunt setati, qua in re duabus sclis proximis facile de- 

 (iplinur, quarum sltuni puncla fig. 44. accuiate declarant, ubi simul positlo conorum 

 (luol)us ciiciiiis iiuligctata est. Sex setae allae potlus ad latera ct in posteriore fine 

 segmciili poslreini olioriuntur, iicc lani in proprla {>lanitic ipsius scutelli analis. 



§. 6. Siiymala, quae octodeclm numerantur, bina, ut iam cognitum habemus, 

 in segmento cxstant priino ct quarto usquc ad undecimuin. Eadein autcm situ suo in 

 singulls segmentls, sicut inagnitudliic ac fonna vcheinenter discrepant. Qucinadmodum 

 silus septem mediorum stlgmatum in segmento quarto usque ad decimum fcre consen- 

 laneus cst, nempe media in linea coruin laterali, aliquanto magis antrorsum directus, 

 itidiMii Iliorum quoqiic inagnitudo, cxeiiito maiore pari in segmento quarto prostante, 

 suininallin aequalls invenitur. Ferme dupllcem maguitudlneni, si ista septein contuleris 

 stiginata, duo prinii segmenti stigmata adlpiscuntur, quac insuper plane partem posticam 

 versus in inferiorc linca laterali collocata sunt. Quod in segmento undecimo obvium 

 est stigmalnn) par ultlmuni, id cnin sflgmatibus primi segmenti eandem fere magnitudi- 

 neni consequitur et in poslerlore etiain segmenti parte, sed in superiore linea laterali 

 positum est. 



Forma stigmatum singulorum apud omnes sesias niaiores vel plus vel minus 



