19 



rioiibus adiacentes; deinde mesopodothecae p. p., inter quas prorsus posterius extremi 

 fines larsorum pedum posteriorum tamquam metapodolhecae q. eomparent. Antrorsum 

 mesopodothecas diversae partcs propodothecae excipiunt et primum quidem o. o., tum n. n. 

 Ex quibus n. n- tarsos, tibias et femora, n. n. vero, saltem ex parte sua anteriore, coxas 

 primi pedum paris continet, dum pars posterior lacunam modo alioqui orientem conclu- 

 dit. At apud plerasque pupas plurimum statim super n. n. utrobique minima an^usta 

 portio transversalis, fere specie latae costae transversalis, clarissime animadvertitur m. m. 

 Haec semper cum partibus o. o. et n. n. arctius copulata manet, necnisi vagina trochan- 

 teris utique existimanda est. Partes f. et g. plane infra in linea media sitas nos iam 

 catagnathothecas et pselaphothecas cephaiothecae cognitas habemus. 



Cunctae autem, quas recensuimus, partes, prout in Imagine longitudinem acci- 

 piunt diversam, in pupa inter se diverse se habere possunt, quod hic, ubi sibi proxime 

 contiguae sunt, longe magis patescit et ad singulas species discriminandas insignius exi- 

 stit, quam in imagine ipsa. 



§. 14. Gasterotheca ex segmentis decem constat, quippe tria prima trunci lar- 

 varum in ihoracothecam insumta sunt. Quodque segmentorum ab contiguis incisura vel 

 plus vel minus aperta separatum est, quorum tamen duo prima superius tantum dimi- 

 dium manifestant, quia deorsum posterioribus thoracothecae partibus obducta sunt, ita 

 ut hic quoque duo prima segmenta solum superioribus suis dimidiis exstare videantur. 

 Praeterea pupac quiescentis contractaeque plerumque etiam segmenta tertium, quartum 

 quintumque infra prominentibus, nec vero cum segmentis concretis finibus podothecae 

 et pterothecae extremis obtecta sunt, ut in fig. 46. usque ad segmentum quartum spectas, 

 ubi tantummodo sex segmenta posteriora non cooperta restiterunt. Nempe larvae sesia- 

 rum maxima gaudent agilitate, quae valde evolutis membranis synovialibus posteriorum 

 marginum segmentorum singulorum efficitur, unde in pupa elongata frequenter incisurae 

 admodum insignes oriuntur. Quales a primo segmento usque ad octavum septem inve- 

 nimus, quarum quae inter tertium et septimum segmentum existunt maxime evolutae 

 sunt. Solum primum segmentum cum metanototheca, octavum cum nono, nonum cum 

 decimo in modum immobilem iuncta reperis. 



Primum segmentum deorsum, ut diximus, prorsus superinductum semper laevis- 

 simum est et loci, ubi ex analogia a larvis petita stigmata exstare debebant, omnino 

 pterothecis tecti sunt atque aegre modo quatuor minimae verrucae setatae animadver- 

 tuntur, similiter ac verrucae segmentorum subsequentium collocatae. Haec seementa, 

 excepto postremo peculiariter contemplando, cuncta, ut aiunt, adminicula (Kirby) fe- 

 runt, quae ex serie pusillorum et acutorum et in partem posticam directorum proces- 

 suum spinalium constituuntur, qui pupam sese moventem sublevant. Eadem vero ad- 

 minicula in solo latere dorsali decurrentia circiter in media linea laterali finiuntur. In 

 maris segmento secundo usque ad septimum, in feminae autem secundo usque ad sex- 

 tum bina ubique deprehendimus. Prius adminiculum paene prorsus in anteriore segmenti 



