qnum feniinae sexus segniento octavo infiicetm-. *) Res autem, Cx qua haec sexus in- 

 dicatio pendeat, neque ab Cl. Speyeris delineationes Heroldii allegantibus, nec his 

 deUneationibus ipsis satis illustrata nobis videtur. Id tantum pro explorato habemus, 

 sexus indicationes a larva, neque ab imagine sese conformante proficisci debere, ut ex 

 partibus imaginis genitaUbus considerandis patebit. 



§. 15. Spalium teniporis, quod sesia in statn pnpae persistit, non prorsus con- 

 stat, sed aliquantmn, ut videtur, ex diversis tempestatibus ditlert. Sine dubio evohitio 

 pupae calidis et apricis diebus vahle matui-atur, necnisi summa urguente necessitate fri- 

 gidis pluviisque diebus pupa ex domiciho suo prorepit. Proinde alias culiciformes et 

 formicaeformes modo viginti unum vel viginti duos, alias viginti quatuor vel viginti sex 

 dies instatu pupae conunorari comphiribus expertus sum observationibns. Sed quae 

 intra hoc tempus papilionem non edebant, eae mortuae erant. Siminima omnium sesia- 

 rum minoruni conditio esse videtnr, siquidem tipuhformis interdnm iam post duodevi- 

 ginti dies prodit, qinun maiores saltem viginti sex vel triginta qninque dies ad se evol- 

 vendas requirere videntur, cuius tamen rei nobis observationes accuratissimae non sup- 

 petunt. 



Onincs pupae in domiciUo a larva himc ad finem pecuUariter apparato recubant, 

 quod specie foUicuU uti solet. Ubi folliculus exstat, plerumque in ipso hirvae veterl 

 domiciUo situs, raro extra id in humo vel in corlice nrborum snb nuisco absconditus 

 invenitur. Si in harvae veteri domo situs est, haec usque ad extremum corticein plan- 

 tae ampUficata reperitur, cuius tamen tenuis membrana extrema integra manet. Hac 

 vero fortuito hiesa, aut larva in h)cum incidente, qui nnihnn ainpUus corticem habet, 

 externa apertura neto caute conchiditnr. Nunc deiiium hirva ad fidUcuhim parandum se 

 accingit, qui ex corrosis pleruimjne plantae particuUs tum magis , tum niiniis firmiter 

 conghitinatur et ciiius interior phmities modo perfectissinio fiUs investiri solet, quare ea 

 albidissima apparet. Qnando tolUcuhis firmiter congUitinatiis est, idem per se coiistans 

 ex doniiciUo eximi potest, cuius quoqne geueris folUciiU sunt a larvis extra domos suas 

 lacti. TaUs foUiciihis ovatani formain phis miniisve elongatam accipit. Contra si sin- 

 gidae Ugni particuLae iaxius congiulinatae sunt, passim quidein apud nonmilhas species 

 etiamnunc totiis folUcuhis pcr se eximi potest, sed plerumque secunduin h)ngitndinem 

 suam ad Litera domicilii ex parte non phine evolntiis est, neque raro parietes tantum 



*) Segmentis octavo nonoquc lirniiter eoncrotis incisurae quoque ea separantes, potissinium 

 in latere inferiore, haud raro fere nuUae conspiciuntur, quamobrem in sexn decernendo cautos nos 

 esse oportet, nisi euni secundum adminiculorum diversitatem supra memoratam constitnere veliraus. 

 Quae Cl. Speyeri in Okenii Iside a. 1H45. p. 803. edixerunt: „Ratzeburg hat beobachtet, dass 

 bei cossus ligniperda und sesia apiformis das Weibchen an drei, das Mannchen nur an zween Ringen 

 bpitzenkranze (adminicnla) tragt," ea fateor me non assequi, nec mihi, quod doleo, observatio ista 

 innotuit. Haud dubie auteni vel qui has pupas levissime spectaverit, illam sententiam falsissimam 

 esse sibi facile persuadebit. 



