24 



lenidnnlcra sqiiamls oblectae siinl. iisdem e\ parte careant, qiiod iiifra fusius re- 



tiMitabimus. 



Di\ersus color a\nu\ sesias r^bvius rarissinie lantum cuin diversa forniatione ex- 

 ternorum tei^umentorum coliaeret, sed mutua eius ratio in diversis partibus orc;anisque 

 imai^inis apiid eandeni speriem tum plus, tum minus constaiis apparet. Nos inprimis 

 in nonnullis partibus rationem illani perquam constantem invenimus, quas in sesiarum 

 speciebus discernendis (u-aecipue respiciendas esse posthac monebimus. In universum 

 aiitem colores per sc luultis de causis in sesiarum speciebus accuratius diiudicandis cri- 

 terium pessinium, ct si pleninique ununi oinnium manifestissimum sunt. Etenim apud 

 siuijulas species egreiiie variantur. tum procedente tempore freqnenter expallescunt, 

 denique notiones colnribus siibiunctae nimis arbitrariae sunt, quam ut proba criferia 

 litteraria accipi possint. Praeterea nobis reputantibus , quam facile illi colores iuter- 

 cidere queant, utpote qui modo ex extemis tegumentis plerumque laxissime insidentibus 

 suspensi sint, aliquanto inai^is etiam necesse esse liquet, alia critcria constantia investi. 

 gari. Sed quum priiiiuui, facillimum ct saepe sufficiens criterium color suppeditet, nobis 

 discriminanlibus semper gravissimus erit. 



^. 17. Ad utruinque capitis latus in partem posticam dno maiores tabulati 

 oculi applicati sunt, quorum forma deorsum ovata, sursum tum plus . tum minus coan- 

 ^ustata (pyriformis) est, ul in capite sphegiformis fig. 12. d. videmus. Apud apiformen, 

 laphriaeformem et asiliformcm ista coangustatio fere non invenitur et oculi hylaeiformis 

 paene prorsus orbiculati atque etiam, ut eius caput minus praetermittamus, aliis com- 

 paratis minores sunt. Colore oculi sunt fusce nigro, attamen non raro clarius distincti 

 et passini adoo in toto altoro dimidio clarinres quam in altero reperiuntur, quod quidem 

 nonnisi fortuito fieri censuerim. Ipsis super oculis plane posterius collocati sunt ocelli 

 (stemmata, v. fig. 12. e.) . qui apud alias species etiam aliquanto maiores quam apud 

 alias esse videntur, sed ubique fonnam orbiculatam valde convexam habent et consi- 

 stentia sunt limpida vel siibflava perquam pellucida. Angustum quod Inter ocellos ocu- 

 losque intercedit spatium semper nudum est, sicut oculos ipsos angustissimus, nudus, 

 non tabulatus margo ambit. 



Suprema capitis pars ') verlex vocatur (v. fig. 12. a.) et plurimum admodum 

 elongatis squamis antrorsum directis (culicif.) contecta est (v. fig. 77. u. k'.}, quae etiam 

 apud aliquot species (apif.) setis similes existunt. Nonnunquam pnsterius utrobique duo 

 cirri exstant, quorum longae, saepius aliler coloratae setae propemodum totuiii verticem 

 antrorsum obtegunt. Prorsus in capitis parte posteriore, ab altero posteriore canlho 

 inferiore (fig. 12. c.) ad alterum proficiscens, angustus decurrit limbus nonnihil elatus, 

 qui longioribus setls (fig. 77. p.) saepe peculiariter coloratis vestitus, nominatim pone 



*) Herrichins-Schaefferus hanc partem occiput nuncnpat. Ex qua analogia, nos igno- 

 ramn.*:. quum in nullo animali frontem occiput excipiat. 



