29 



thoracis apiformis spectamus, ubi a. prothoracem, b. («. «., (3.) mesothoracem, c. meta- 

 Ihoraceni iiulicat. Hic conspicuae partes a. b. c. specialiter pronoton, mesonoton et me- 

 tanoton appellantur. Prothorax *) sursum angustissimus est eiusque proprium pronoton 

 ex duabus angustis portiunculis concretis conficitur, quae foliorum instar ad mesothora- 

 cem se acclinant. , Deorsum ille latior evadit, ubi primum pedum par exstat. Sursum 

 et lateraliter prothorax latissimis, magnis, nitidis squamis obtectus est (culicif., v. fig. 

 77. e.), quae interdum inferius ad latera versus aUter quam squamae superiores colora- 

 tae sunt. Item diversicolores exiguae squamarum portiones frequenter supra insertionem 

 coxarum obveniunt. 



In mesolhoracis latere dorsali primum videmus proprium mesonoton (^. 31. a.), 

 quocum in partem posticam scutellum (p) arcte copulatum est. Utrobiqne deinde ma- 

 gis sursum tegulas") seu patagia Burmeisteri (a. a. et fig. 36.) conspicimus, quae 

 margine suo anteriore prothoracem contingunt et quod hic exstat primum stigmatum 

 par operiunt. Omnes hae partes, longis squamis (culicif.. v. fig. 77. u. v. w. d' .) et pi- 

 lis instnictae, crebro colorem maxime insignem habent, qui apud cunctas nostras sesias 

 Havus est in fundo obscuro vel nigro. Sic mesonoton saepius flavam lineani longitudi- 

 nalem mediam, aut in utroquc fine suo posteriore parvam maculam nobis monstrat. 

 Scutellum colorem primarium semper servat, sed tanto magis tegulae variegatae sunt, 

 etenim nonnunqiiaia snperins prorsus flnvent pcv maius dimidii;m (apif., v. tig. 32.); aut 

 modo marginem interiorem habent flavum (tipulif., v. fig. 35.); aut in medio magis deor- 

 siim fasciam flavam gestanl, quae in mesonoto continuatur (hylaeif., v, fig. 34.); aut ex- 

 terna denique tegularum lacinia posterior atque particula etiam marginls earum interio- 

 ris deorsum flavent (asilif, v. fig. 33.). 



Lateralibus mesothoracis partibus, ipsis sub fiuibus tegularum posterioribus, 

 alae anlicae (fig. 31. y.) msertae sunt. Sub quibus apud species plurimas maculae la- 

 terales existunt, quae crebro valde deorsum exspatiantur, plerumque ad ipsum protho- 

 racem porriguntur ac magnas latasque squamas ferunt (culicif., v. fig. 77. d. a . c), non- 

 nidlis longioribus squamis et pilis inimixtis. Ima mesothoracis pars , mesosternum, ma- 

 ximam pectoris partem conformaus, subcarinata est et mediuni pedum par gestat. 



Metathoracis latus dorsale ex duabus conipositum est triangularibus, superius 

 concretis partibus, metanoto (fig. 31. c). Aequale accipit metathorax integumentum ac 

 mesonolon et frcquentius versus medium duas gerit |)arvas maculas tlavas, quae prope- 

 modum in uuam maculam longam videntur conlluere. Lateribus metathoracis alae po- 



*) frotliorax a multis auctoribus, iuter quos etiam Herriehius- Schaefferus numeraudus 

 est, collare nunoupatus est, quod nomen iam §. 17. refutavimus. 



**) Has partes Herrichius-S chaefferus scapulas vocat. Minus recte, quia scapula apud 

 vertebrata anterioribus artioulis affixa est, quum tegulae illae basin tantum alarum contegunt, neque 

 vero alis afli.xae sunt. 



