34 



eaqiie productas paiics vcl picluras alarum speclari et enuclcatc nominari. Nos igitur 

 ab alis anticis ordicnles augincnlatani alani sphcgiforniis (fig. 62. A.) disputationi suppo- 

 namus, primum illius singulas partes exposiluri et nuncupaturi. Ante omnia maculas 

 hyalinas ') aliorum auctorum discernimus, eas pcrhibentes aream cuneiformem (fig. 62. 6.), 

 aream lonqilndinalem (fig. 62. a.) ct aream exleriorem (fig. 62. c), nec tamen silentio 

 praetereunles, has arcas nunquam non hyalinas esse. Area externa costis 2. usque ad 

 9., aut nonnullis earum apnd varias species in varium numerum areolarum dividitur, 

 quas, ut factum est in fig. 62. c, pcr 1, 2, 3 designamus, costis non respectis , unde 

 areolae prodierunt. Uhi pcrinde atque hic insuper extrorsum ct sursum areola trian- 

 o-ularis exstat (senipcr illis ex stirpe communi oriundis costis 7. et 8. facta), eam non 

 nunieramus, sed areolam accessoriam <licimus, quae apud eandem adeo speciem tum 

 adesse. lum deessc potesl. Ceterae areolae formam plus minusve longi trape/.ii habere 

 solenl, necnisi priina areola specie segmenti circularis utitur, si, ut hic, costis secunda 

 et tertia eftlcitur. 



Ex h)cis squamigeris primum media, alam anticam oblique permeans pars fascia 

 media (iig. 62. c.) vocatur; externam partem sub marginem exteriorem sitam nos fasciam 

 lerminalem (flg. 62. d.) dicimus. **) F^ascia media vero specie magnopere differre potest; 

 fascia lerminalis sub marginem alae anteriorem semper latior existit quum sub marginem 

 interiorcm, ('olor fasciae niediac invcnitur in alae latere superiore plerumquc obscurus, 

 raro extrorsum limbo versicolori distinctus, aut, ut apud cyniplformem, paenc omnino 

 vividus. In infcriore nlae latere fascia media saepenumero plane diversicolor existit. 

 Fascia autem terminalis longe crebrius colorata reperitur; frcquenter solac costae super- 

 sunt obscurae, nec raro tamen inter eas niodo aliter coh>ratae lineae (fig. 72. E.), vel 

 maculae cuneiformes (fig. 70.) comparent. Subtus coloratio semper multo magis eniinet 



*) Hyalinas partes maculas appellare nobis propter propriam maculae significationem 

 minus aptum videtur. Item aream cuneiformem et longitudinalem uno nomine pyramidata (Her- 

 richio-Sehaeffero auctore) complecti, missa etiam pyramidis specie saepe admodum imaginaria, 

 per diversissimum utriusque partis habitum non licet. Aream autem externam nomine formae respon- 

 dente, quum ea multum varietur, insignire uon potui, sed eandem tamquam externam duabus reUquis 

 tamquam internis oppono, quod Cl. Ledererus, qui quidem duas areas internas pro una duxit 

 eique nomen innerer Glasfleck vel Keilfleck dedit, in sesiis describendis perinde instituit. (cfr. Ver- 

 handlungen des zoologisch-botanischen Vereins in Wien 1852. 1.) Aream extemam Herrichius- 

 Schaefferus quidem maculam rotundalam nominavit, at rarissime rotunda est, ut intuitu tibi facile 

 persuadebis, sed potius oblonga vel quadrata cum manifestis angulis deprehenditur. 



**) Fasciam mediam Laspeyresius fasciam tranSKersalem appellavit, pleonasmo minime 

 probando. Fascia terminalis ab Herrichio-Schaeffero limbo alarum anleriornm designatur, sed 

 Tox limbus hic minus conveniens videtur, praesertim quum sic quoque margo posterior ab eodem 

 auctore alibi dicatur. CI. Ledererus fasciam terminalem „Flugelspitze'^ perhibuit, at partem tam 

 latam, ut totum per marginem posteriorem exporrigatur, apicem alarum vocare uulla ratione consen- 

 taneum arbitramur. 



