marginem anterioiem latitudine aliquanlum increscunt, qui ipse, margo incisivus vocatusy 

 tribus vel quatuor segmentis globosis in qnatuor vcl quinque tubera distributus est, quae 

 etiam cum dentibus passim comparata sunt. Proxime infimum finem basis mandibula-' 

 rum extrorsum antennae prostant. Fig. 40. auctam refert antennam myopaeformis , sed' 

 eius struetura omnibus in speciebus satis consentanea videtur. Ut Lyonnctus de cos- 

 sorum eruca animadvertit, ita hic quoque tota antenna in caput retrahi potest, unde 

 membranacea eiusdem consistentia , saltem membri basalis, ultro apparet. Hoc mem- 

 brum plane ad modnm tentacularum gastropodum introrsum invertitur, quum ambo 

 membra superiora in se invicem et in membrum basale sese insinuant, nec amplius tan- 

 topere quam hoc posterius membranacea videntur. Magis etiam corneae naturae sunt 

 illi sursum et deorsum in membro tertio obvii parvi cylindri cornei, sicuti is, qui in 

 membri tertii apice exstat. Porro in fig. 40. eliam a membro secimdo exlrorsum setam 

 longam proficiscentem videmus , pone quam multo minor invenltur, et minor etiam in 

 membri tertii latere interiore comparet. Insuper hic mutuae membrorum singulorum 

 rationes longitudinales nobis patescunt, in quibus tamen constituendis propter membro- 

 rum insinuationem in se invicem prudentissime agendum est. 



Rursus oblique et extrorsum ab antennis utrobique sex ocelli in hemis|)haeriis 

 reperiuntur et itidem quidem, ut in ceteris erucis, duo magis deorsum, quatuor magis 

 sursum, quorum tamen ordo vix arcuatus dici potest, quoniam instar potius irregularis 

 qnadrati habent. 



Mnlua singulorum ocellorum magnitudo et in eadem specie differre potest, et 

 nominatim mutua illorum positio in singulis speciebus prnpe semper aliquantum variari 

 videtur. Fig. 41. positionem ocellorum refert apiformis, fig. 42. asiliformis, fig. 43. for- 

 micaeformis, ubi diversa etiam ocellornm magnitudo declarata est atque circulus eum 

 locum indicat, quo anteunae membrum basale assurgit.*) Ouum potissimum inter qua- 

 tuor ocellos superiores unus vel dno pili in sulcis supra commemoratis exstent, valde 

 cavendum est, ne huius generis loci pellucidi, piaesertim si pili praefracti sunt, pro ocel- 

 lis ducantur. 



§. 4. Jam ad latus capilis inferius transeuntes primum de utraque parte late- 

 rali disseramus. Posterius utraque cum triangulari stilo corneo concreta est, qui stili 

 membrana synoviali cum inferiore parte primi segmentl trunci copulati sunt. Pars nunc 

 insequens magis est mendjranacea, lateraliter cum hemisphaeriis ac portione media coa- 

 lita. Circiter ipsa sub basi mandibularum levem ihi cernimus infibulationem transversa- 

 lem, ubi primum membrum maxillarum inchoatur, quod vero cum lateralibus adhuc par- 

 libus prorsus coalitum et qualitate membranacea praeditum vix licet membrum nuncu- 

 pare. Cunctas has parles iam in fig. 37. videmus et in fig. 39. multum augmentatas 



*) Ut in ocellis singularuin specierum adumbrandis breviores esse possimus, eos Cl. Speye- 

 ris praeeuntibus optime nuuieris designamus et ea quidem ratione, quam in fig. 41. exhibuimus."''"" 



