ELE MENTA. 17 



Quare meo quidem judicio , poílquam fatis mediocrem Nominum & Verbo- «^. loOí 

 rum copiam comparaveris, ftatim de bona eorum Syncaxi non mcdiocriter la» 

 borandum , &: memoriam paucis illis loquendi formulis ac legibus aíTuefacien•• 

 dam potiùs, quàm folucailla mulcarum rerum congerie facigandam. Imo ma- 

 gis decorum viderur, pauca illa, quas memoria tenes, cum bona Syncaxi pro- 

 ferre, & ubi Nomen vel Verbum Tartaricum non occurrcrit, ejus loco No- 

 men vel Verbum Sinicum interim fubftituere, fiveillud immucatum accipiatur, 

 íive ( quod Tartari ipfi paffim faciunt ) aliquantulum tarcarizatum ( ut ita 

 Joquar ) id eft inflexion! 6¿ terminationi Tartaricx accommodatum , quàm 

 íingularum rerum nomina, OC verborum copiam in medium projicere, & pe- 

 ritorum aures offendere• 



In fuperioribus capitibus deprxcipuis orationis partibus feorfim ita cgi, uc 

 tamen íubinde propriam lUorum aliquam Syntaxim mifcuerim , adjundis varus 

 loquendi exemplis, ne fcilicet nuda Nominum abftradorum declinatione, & 

 Verborum conjugatione memoriam txdio afficcrem , prcefertim eorum qui jam 

 à puero Grammaticx Latina; leges optimè norunc. Nunc generales aliquot Syn- 

 taxeos plenioris regulas proponam. 



De Syntdxi TSl^minum. 



Ν Omina Adjetiva, & Pronomina plerumque Sublílantivo fuo pnrponuntur. § ïor, 

 V. g. fain nyalma , id eft, bonus vit; fain morin, bonus equus i mini ama ^ 

 meus pater. 



Inter duo Nomina, quorum alterum ponitur in Genitivo ,Genitivus Temper «.jq^,; 

 prxcedit. V. g. akai echin, coeli Dominus , 6c articulus Genitivi eft^, vel ni Ge- 

 nitivo poftpofitus. Utimur^ quocies Genitivus terminatur in vocali, utimur ni 

 quando delìnit in confonantem- 



, Omnia Verba inftar Subftantivi accipi poflunt, pra^fertim juxta terminatio- §• 103. 

 nem Futuri, vel Preteriti Indicativi ,pofita articulis caftium Genitivi, Dativi > 

 & cxcerorum, prout fenfus exigic, poftpofitis, non fecus acfi Nomina eíTent. 

 V. g. nyalma y panchire fucherebe verotiobuhapi ^ hominum vitam 2c mortem quis 

 determinavit? 



Nomen /J^jquod proprie fignificat locum, eft in ampliflimo ufti apud Tarta- §.104^' 

 TOS , & fignifîcat idem quod res in genere : ν g. illam rem ego nunquam co- 

 gitavi, ere emu pabe umoy cnni^e acopi. Ufurpanc maxime in omni propoficione, 

 iìve fenfu , in qua Latini ufurpant voces, eji qmd^ non eft quod. V. g• multa fune, 

 vel multum habeo quod loquar , minae kifurere γα lobdo pi: non habeo quod lo- 

 quar , kifurere fa aco , adeo ut fa aco idem iìc quod nihil , ficut fa idem eft: 

 quod res. 



Nomina juxta fuos cafus inflexa, id eft pofita in Accufativo, Dativo &c. g. j^j; 

 Verbis príeponuntur , & Verbum regens collocatur in fine fenfusjam completi, 

 y. g Pater filium amat, ama chuibe colimbi. 



Particula negativa aco , id eft, non , in fine Verbi quod afficit collocatur : v. g. 5. 10^. 

 non Vado ikmcraco. Et quidem in conftrudtione plurium verborum, verbo prin- 

 cipali anneditur, non auxiliariadjundo. V- g• intereadum non poflet dormire, 

 amou fìnchiraco ptfrtde. Item, cùm nollet audire , ungiraco ogoro chacade. Item, non 

 potuit ire, f α^αβ k enera co. 



De Relatho qui j qua:, quod. 



SFnfum relativum Latinorum, v- g. liber ille quem tu fecifti , Tartari ita ex- §. 107^ 

 ^._ plicant, ut nomen, vel rem illam , quam refpicit Relativum nomine figni• 

 ficatum ponant poft verbum illud , quod immediate fequitur poft Relativurn / 



Q 



