i8 LINGVO TJRTJRICJE 



Latinorum , ficuc in exemplo fuperiori , fini orayt pithe i quafi fenfu paflìvo dí- 

 ceres, à ce faclus liber. Item , ubi eft domiis quam inhabitat pater tuus ifim ama 

 tehepo aybide pi ^ quafi diceres , habicaca à patte tuodomus, ubi eft ? Ubi notaio 

 limili ienfu Verbum plerumque poni in Prxcerito: lìepè etiam habet termina- 

 tionem Futuri ra, re, ro^Sc in ranqhe, retile, ronghe , hanghe^ henghe ^ honghei 

 v.^.ftni hendoiircnghe ere kifun cumefi inoy illud verbum, five illa orario quam cu 

 dicisjomninoita eft. 



De Syntaxi Verborum. 



$. loS. Tr\EcuIiareeft Tartaris, ut cùm aliqua referunt,vel proponunt, atqueexplu- 

 JL ribus propoficionibus, qus; finguL'e fenfum habent, vel faciunt incomple- 

 tum , fingularum Prxpoficionum Verbum coUocenc in Participio terminante ia 

 β; aliquando etiam, pr^iertim penultima in Infinitivo Pr^fentCj terminante ia 

 me , quod tunc etiam habet fenfum Participii 3 ÒL denique Verbum finale totius 

 fenfus completi ponant in Indicativo Prarfente, vel Futuro, vel Preterito: v. 

 g. cùm frater meus acciperet gradum Docìoratùs, perrexit ad Aulam , ut quic- 

 reret & conveniret fuum Magiftratum, & cùm ex adverfo ejus federet, diuex- 

 peclavit, oc nihil locutus eft : mini teu cin xt pag.ifi ktm hechinde kentfì mi fefoii 

 payme achanafi paxileme te-fí queidame oumay kifoureghe acopi. 



f. 109. Quando referimus caufam prv-efertim finalem , ob quam aliquid facimus, vel 

 fecimus, tunc tam verbum quod caufam fignificat, quàm illud quod efFectum 

 explicat, eleganter habenc terminationem quafi correlativam , five Prxceritiia 

 hanghe , henghe , honghe. V. g. caufa cur pater verberet filiumj am.i chuibe tanda- 

 ranghe, chuibe cogirenghe cai. Item, caufa cur pater filio dederit pecuniam , fuie 

 quòd optaret ut defedus fiios emendaret, five corrigeret, ama chmde moung- 

 oube paghenghe , ende hoccaube halaki ni [egheng. he. Item , confiderò ( id eft , mihi 

 perfiiadeo ) à Deo efie determinatumj quòd talis homo non habeac filium, 

 amichi ere nyalmu chui acunghe ahkai echinfalchabuhang.he. 



Hìc nota inter binas propofitiones, quarum altera caufam, altera efFedum 

 exhiber, illa qua: efFecT:um proponit, oc in Syntaxi five conftrudione Tartarica 

 eft prima, in conftrudione Latina eft fecunda ac pofterior. 



Oe Verho Auxìlidri feme, fefi, fere, çyc. 



€ no. OEnfum illum Latinorum conjundivum , ubi fcilicet ex duabus propofitioni- 

 j3bus , quic fingula: feorfim fenfum habenc incompletum , quem quidem Latini 

 complcnc per Conjundiones, quod y ut, ne-, vel per Verbum in Infinitivo po_ 

 fitum> ejuimodi inquam fenfum Tartari ( frequentiifimè autem contingit ) ex- 

 plicant, &complentper Y Qxhvxm feme , fefi , fere , &c. pofitum immediate poft: 

 Verbum fecunda: propofitionis incompleta: juxtaconftrudionem Latinam. Ver- 

 bum autem primx propofitionis ponitur in fine totius fenfùs completi, id eft, 

 quod apud Latinos prxcedit 6c eft primum , id apud Tártaros fequitur & eft 

 fecundum , ν. g. ille dixit mihi , quod tu venifles , vel te veniiTe : fimbe chighe 

 feme tere mmde alagapi. Item,Rex juifit,utego de hac re darem libellum fup. 

 plicem : ere emu fabe vefim bufeme hefe minde vafimbuhapi. Item , mandavit ne 

 ahis hominibus notum facerem, qua nyalma de urne tonchibure feme fafulahapi. 



§. III. In his & fimilibus propofitionibus adverte diligenter, quòd Verbum feme 

 bene explicetur perparticulam Latinam/i , /i<« , pra;pofitam Verbis, ¿/x/'/, juf^ty 

 m.indavit.^ &:fimiìibus, quae juxta Syntaxim Tartaricam ponuntur in fine totius 

 ■fenfùs completi , idque quafi in fenfu divifo, hoc modo, Ille fic mihi dixit, t« 

 venifti. Item, Rex ita juffic, de hac reporrige hbellum fupplicem. Iterum, fic 

 mandavit , ne aliis notum facias ¡nam juxta hunc loquendi modum infledeadum 



