30 LINGVJE rJRTJRlC^ 



§■ IZO. Partícula prohibencis, etiam ruadentis,quíe apud Latinos eft ne , apud Tár- 

 taros vero e urne, ponitur ance Verbum poiìtiim in Futuro, v. g. ne eas, oume 

 kenere : nemittas, oume peñere. 



§. izi. Apud Latinos , non audeo , apud Sinas fu can^ apud Tártaros kelgonaco^ exi- 

 git Verbum quod fequirur poni in Futuro fenfus negativi, id eft terminato in 

 raco : non audeo ire , kelson aco keneraco , qux verba idem fere fonant ac , abfque 

 timore non co. 

 Í. lii. Illud autem buie affine, hoc eft, quomodo au firn ^ five tam familiare Sinis 

 ki can y Tartaricè ay kjÍgon aco , poftulat Verbum fequens poni in Indicativo 

 Prxfenti fenfiìs affirmativi, addita parcicula W)', v. g• quomodo aufim ire, ay kel- 

 gon aco l^enembi ny • quod idem fonat ac fi dicas , quomodo fine timore poffim 

 ire ? 



§. ity Modum illum loquendi, quo quafi ironice 6c oretenus tantum affirmamus 

 futurum effe id quod in animo tacite negamus , vel de quo dubitamus , an ita 

 futurum fit, quem Sinie explicanc per vi -pe ^ 2c Latine per fcdicet^ & fimiles 

 partículas , Tartari explicant per particulam aynaga , & verbo fubfequenti fub- 

 neclunt particulam ny. V. g. avarus fcilicet cupicdare pecunias : dices , e linde ίοβ 

 nyalma aynaga pu^ifembinì. 



§. 124. Quoties loquimur de aliqua re, de qua dubitamus, vel fufpicamur, vel in- 

 certi fumus an ita fit , nec ne, vel etiam de re quam merèpoffibilem judicamus» 

 quam animi afFectionem Latine per verbum videtur , apparet^ Sinicè autem 

 per quàm k¿n , &cc. indicamus. Tartari indicant per particulam tere poftpofitam 

 iili verbo quod fignificat rem de qua dubitamus. V. g- videtur iturus, kenernbì 

 tere ; videtur non iturus . k.eneraco tere ; videtur dici pofle , kjfurechi omhi tere. 



Siepe etiam explicant per particulam <íy«í¿¿ pr^epoficam, v. ^.aynchi kjnemhi: 

 aliquandotam antèì quàm pòft,pariter utrâque partícula utuncur : v. g. aynchi 

 k^nembitere: aliquando utuntur partícula ¿/^/í poftpofitâ Verbo, fed Verbum 

 tunc eft in terminatione , &: etiam fignificatione Prxceriti. V. g, chiqhe ayfe^ vi- 

 detur venifie. 



i. 125. Cum utimur Latino verbo, futo, Sinicè cum fa. V. g. puto Regem ventuJ 

 rum, eychi han chiderede ayVtmou. Nota in initio poni particulam eychi dubitantis, 

 id eft forfitan, Verbum in Futuro cum partícula de , 5c in finefenfiìs ayVemou. 



ί• I2<3, Affectum animi rogantis, fpirantis, avide expectantis explicant pertermina- 

 tionem Verborum in reo quo ad fcripturam , fed in ro produélam quo ad 

 pronunciationem , illorum inquam Verborum , qux in conftructione Latina fe- 

 quunrur verbum rogo, fpero , &c. mutando fcilicet Futurum ra^ re^ro, in ro 

 prodiiclum. V• g• rogo ut me doceas, tachiburo : rogo ut parcas, condones, ^«f- 

 puro. Quòd fi explícate addas verbum rogo, tunc illud verbum ponitur in fine 

 fenfiìs, δ£ immediate prxcedit feme ^ v. g. queburò feme fayga, rogavit ut con- 

 donaret 5 item , fperabam te venturum ,/;)«¿/ chidero feme , erempighe. 



i-ii-r. Quando interrogamus fub fenfu tali, ita efl , nec ne ^ id eft fubintelligendo 

 more Sinico, & Tartarico, nec ne , tunc fignum interrogationis eft vocalis o 

 produca: fi autem confonante tunc interponitur oprodudum fic , ut β aperte 

 intelligatur, èc confonans fequens ac finalis fubobfcurè & quafi occulte, v. g. 

 venit ? chigo > item, es ne fanus? fayon} alii autem^ ÒL quidem plurimi dicunt,y<íj'H.í', 

 fubobfcurè pronunciando confonantem n. 



β. ii8. Senfus Verborum comparativus explicatur per verbum negativum ifracol 

 id eft. non accedit , vel pervenir, cum partícula de verbo precedenti ( quod 

 quidem plerumque ponitur in Futuro ) fubnexa: v. g. hoc tempore fatius eft 

 mori quàm vivere, ere erinde panghirenghe pucherede ifraco. Item, major eft feli- 

 citas hominis boni, quàm felicitas hominis mali, eghe nyalmay houtoun fayn nyaL 

 may houtourtde ifiraco. Ubi nota, illud quod cft primum membrum comparationis 

 in conftruíílíone Latina , fieri fecundum in Tartarica , uve id quod apud Latinos 



ifeqmtur 



