E LE M ENTJ. 33 



in fìnecujufvis fententiff,epiphonematis, veleciam argumenti, & conclufionis 

 iinalis. 



Ad fummum , mang.a ochi, vel labdo ochi -^ ad minimum, comfo ochi , partim , §, j^y, 

 partim , partim, &c. emude ochi, chaide ochi, ilachide ochi ^ ¿cc A capite ad cal- 

 cem ufque, uchuchi aname , vemhinde iflala Ì ffcribitur tamen ifitaLa. ) A parvis 

 pueris ufque ad fenes , puja chufcchi aname fardefa ιβαΐα. 



Latinorum juxta , vel fecundùm-, \e\prout , vel quoad, quantum, &c. explicant 5- 14^. 

 Tartari per Verbum tuame , id eíl videre, quod poftponitur illi Nomini, vel 

 Verbo , quod fequitur pofl: particu!am;»A:i<«, fecundùm ,ζίο. 6c Verbum quidem 

 plerumque ponitur m Futuro cum particula he •. poteft tamen poni etiam in Pr;e- 

 terito j &c. prout fenfus requirit. V. g. juxta otium tuum ¡ vel prout perotium 

 licebit, veni, chabdurob tuame β chu i item , comede, bibe, quantum potes di- 

 gerere, five juxta capacitatem ftomachi, dec. firn eterebe tuame omiki; idem fonac 

 ac, vide tuum poiTe, vel quantum potes digerere: item, veni prouc te venire 

 jubebunt , chuferebe tuame chu. 



Similiter yíí-«í, id eíl Tartarico Wíí/¿, quando Verbis adjungitur, tunc Verba §. 147, 

 ponuntur in Futuro , ν. g. calamitas fequitur malos, ficut umbra fequitur cor- 

 pus, chobulon e^e ourfebe tagame , helmen pegebe tagara adali. 



Fere, feu propemodum , id eft, elckry ^ utimur cùm loquimur de re pericu- §• 148. 

 lofa: V. g. fere cecidi, elekey tongheke. Hue fpedat hamica , id eft Sinico, cha. 

 fu to^ parum abeft, five à tempore , five à loco determinato, five etiam ab 

 opere quovis abfolvendo : v. g. quxritur ,abfolviftiì refpondetur hamica ^id eft> 

 parum deeft, abeft ,• fere eft abfolutum, ecc. 



Vox ekifaca fumitur etiam adverbialiter , & ideo fignificat, ac fine loquela ; Ç. 14^,' 

 dicitur fiEpe de eo qui interrogatus non habet quid refpondeat ; imo in omni 

 occafione, ubi fub filentio res quafi fepelitur, nec fit menrio deea. V. g. fedir, 

 abiif > fine loquela , fine refponfo , in filentio , dices : ekifaca teghe keneghe. 



De Priepofìtionibus. 



PR«pofitiones Latinorum poflunt appellati Poftpofiriones apud Tártaros j « j^^^ 

 nam qux apud Latinos prarponuntur, Tartari poftponunt cum particula 

 Genitivi}', vel ny, inter Nomen aut Verbum, arque inter Pra^pofitionem , feu 

 tartaricè Poftpofitionem collocata. V. g. ante domum , poft domum , poy chu- 

 loripoy amala. Item, intra montenij fupra montem, alynm fegerghide ., veìfegi^ 

 le alymi tele ^ vd ningoude : item, cis flumen, ultra nvtm^n , pyray ebuie .^ pyray 

 chaigide: item, intra portam , extra portam , circa portam, toucay torghide ,tou^ 

 cay tulerghide, toucay xourdeme. Dicitur etiam, payrachi toulghein , propter ,intus, 

 tolo ; foris , tuie : prxter hazc negotia , ere paytay toulghien : dicitur etiam ,paytachi 

 toulgein: dicitur etiam, paytachi toulghein. Propter pattern, amay eh alinde , vel 

 tourgounde. 



Pro:, cum^ ex, quando ponuntur in Ablativo fignificante afFeclum animi, 

 inftrumentum , vel modum , quo aliquid fit, explicancur perarticulum Genitivi 

 y , vel ny poftpofitum fine alio addito , v. g. ex bono animo , id QÍi, fayn muchi- 

 lon ny: ex ceremonia congratulationis> ourgoun ny toroy , &.c. 



Vfjue ad.^ cùm fignificat locum, vel tempus, exigunt particulam loci, vel §151. 

 temporis qux eft de poftpofitam , & explicatur per ίβαΐα ( fcribitur autem ίβίαΐα. ) 

 V. g. ufque ad hoc tempus , ufque ad hunc locum , ere crinde ίβαΐα , erepade ιβαΐα. 

 Quando autem praeponuntur Verbis in Syntaxi Latina, OC fignificat quafi 

 modum agendi vel patiendi intenfum , & fa:pe apud Latinos explicatur per tan- 

 tum quantum, tunc Tartari utuntur particula tele, vel tata, poft Verbum ut- 

 cunqueinflexumpofita. Γ^/^ quidem plerumque exigit inflexionem Futuri, quam 



