De ReCOGKITIONE ^O^tTATIONUM. t>^ 



înfra, eft hoc aliud vulgb quoque receptum . Si- 



gnum difFerentix inter duas magnitudines , eft ejufhio- 

 di=. Quo ambiguum relinquitur qusnam ex duabus 

 magnitudinibus propofitis, inter quas taie fignum in- 

 tercedit , major eft aut minor. Signum cequalitatis taie 

 eft yo ; quo fignificatur magnitudines inter quas illud 

 intercedit, cfTe xquales ; {ive una magnitude uni magni- 

 tudini xquetur ; five una pluribus ; five plures uni ; five 

 denique plures pluribus. 



Oper^epretium fuiflet fi quae fuâ naturâ habentur in- 

 fra magnitudines , certo aliquo figno ab aliis diftindo 

 notata: efTent : verùm quia paffim , immo ferè femper 

 accidit ut in eadem quasftione , fub iifdem terminis , ma- 

 gnitudines quxfitx fmt , fupra vel infra , ex natura ipfius 

 qusfticnis , ac vi xquationis ad if fam pertinentis ; ideo 

 talis difti£tio commode fieri non potuit fict tamen ut 

 nota ejufmodi ^equationis conftitutione, innotefcat etiam 

 natura ipforum laterum , & quicquid ad numcrum eo- 

 rumdem determinandum requiritur ;, ut magis patcbit in 

 fequentibus. 



Préeterea omnis . multiplicator nihilho ^quivalens 

 multiplicans quodvis multiplicatum ( feu illud multipli- 

 catum nihilo xquivalea , feu aliquid fupra , aut infra 

 indicet ) producit nihilo xquivalens. Idem accidit , five 

 multiplicator nihilo a;quivaleat , five aliquid indicet fu- 

 pra aut infra , dummodo multiplicatum a:quivaleat ni- 

 iilo. 



Idem prorfus intelligendum de dlvifione , quod de 

 multiplicatione ; divifor enim hic gcrit vices multiplica- 

 toris , quotiens multiplicati , & divifum produâri ; quan- 

 doquldem multiplicatio reftituit divifionem , & divifio 

 mulplicationem, Hxc de notis feu fignis , nunc de ordi- 

 ^e dicamus. 



Multis quidem modis ordinari poteft aequatio , pf «=- 



