ii6 De Rêcognitione JEojSArtoîîVu^ 

 dus vero reliquae B A contrariam. Hoc aucem totum 



CA 

 produ£l:um quicquid valeat , ducatur in D -4- A , 

 orieturque idem oinoino quod primo &: feciuîdo cafu,^ 

 nempe 



— BDA-hDA^ 



BCD CDA B A^-4-A5 



_^BCA CA^ 



Hic verb omnes alïeûiones fub larere A , atque etiam 

 cubi Ai fcquLintur contrariam fui figni naturam per ré- 

 gulas prxmiflas , quiaoriuntur ex multiplicatione affec- 

 tionum , BD , CD , BC , & A ^ , qux- omnes fequuntur 

 naturam fui figni in A quod fequitur contrariam. 



Quoniam ergo D fuprà ponitur a:quale A infrà , ideo 

 BCD arquatur BCA , unde tollunt fe invicem -+- BCD 

 — f- BCA : nam etiam fi figna fint eadem , tamen natura eft 



contraria. Eadem ratione tollunt fe invicem BDA 



B A '■ , item - — CDA CA ^ , &c denique -H DA - 



;-f-A3. 



Unde patet quodexiilcnte D fupra sequali ipfi A infrà , 



.omnes afteclioncs fimul nihilo équivalent. Sive ergo B 



vel C fuprà squetur ipfi A fuprà , five D fuprà a'quetur 



A infrà , fempcr ftabit xquatio, &: omues affcdiones fimul 



nihilo xquivalcbunt. 



Itaque in a:quatione propofita Z ^. ^SpA-f-RA* 



-f-Aî :» O. 



S P intelligitur cffe differentia inter furrmiam duorum 

 planorum BD,CD, & planum BC : at longitude R cfl: dif- 

 ferentia inter fummam laterum B, C, & latusD , qua; 

 funt .-equalia tribus illis de quibus poteft cxplicari A , in 

 œquatione. Rurfus cùm in eadem arquatione A intelli- 

 gatur effe fuprà , tune omnes afFeûiones fequuntur natu- 

 vTam fui figni , unde fola affedio S P A îcquatur tribus re- 



