De PvESOLUTI O NE ^QjffATI ONUM. lél 



pe ut BD ad CE ; & uc CE ad BD , ita AF ad BG ; fed 

 pundum F fit in reâia AE producta ultra E , punftum au- 

 tem G è contrario fit propè A. Tum centro A intervallo 

 AF dcfcribatur circulus FH , (fiafficiet aliquahujus cir- 

 culi portio) &: centro B intervallo BG alius circulus in- 

 teger GMLNO , quem tangat reûa AL in punûo L , à 

 quo ducatur diameter LBO qua: angulum ALB redum 

 conftiruet; ducatur quoque re£ba BH ipfi ALparallela , 

 fîve ad LB perpendicularis , ita ut anguli redi ALB , 

 LBH fint alternatim oppofiti , & recla BH occurac eir- 

 Gumferentise FH in puncto H , Se jungatut reda AH 

 iècans BL in pundo V hxc AH determinabit portio- 

 nem circuli FH qua: adpropofitum noflrum utilis erit , 

 fèd &: eadem AH tangetovalem defcribcndam in punc- 

 to V, & ratio BV ad VH erit ratio refradionis ut BE 

 ad EF , licuti &: LV ad VA. Jam conftrudio ovalis per 

 punda talis erit. 



. Sumpto in arcu FH quocunquc pundo I , ducatur rec- 

 ta AI , in qua taie reperiatur pundum X , ut dudâ redà 

 BX , ratio hujus BX ad XI fit ratio refradionis ut BE 

 ad EF , five ut BV ad VH', fie enim pundum X erit in 

 ipfa ovali. Et quia in eademreda AI aiiud reperiri po- 

 teft pundum Y , ad quod fi ducatur reda BY , erit quo- 

 que BY ad Ylin eadem ratione refradionis : taie punc- 

 tum Y ad eandem ovalem adhuc pertinebit. Qiioniani 

 autem reda AI duda eft utcunquc , fi mult.^ ducantur 

 eodem modo ad quotlibet punda inarcuFHaffumpta, 

 habebuntur fimili eonftrudione in fingulis ex illis redis, 

 duo punda ad ovalem pertinentia. Inventis ergo hac 

 ratione quotcunque pundis per qux ipfa ovalis tranfirc 

 débet , defcribetur illa ut defcribi folent mult^e lineac cur- 

 vx per quotlibet punda inventa per qua; linea illa tran- 

 iire débet. 



Porro, ex tali eonftrudione methodus non inelegans 

 fiec, de l'Acad. Tem. FI, X 



