De Resolutione JE ciy at ion v m. zoj 

 cetur , per eum fcilicet numcrumcnjus beneficio dcpref- 

 fa eft fuprà xquatio de A , & ad a:quationcm de E redu- 

 «^a : dabitur numerus A quem initio quxrebamus ; & is 



crit idem qui anteà 36 ^ q 648 , fcd multo breviori 



multoque fimpliciori mechodo inventas , pioptcr quam 

 tamen non eft qubd, qui illam calluerit, nimiùm ar- 

 rogantcr fuperbiat. 



Hîc quxrere poftet aliquis , an detur certaaiiqua ré- 

 gula quâ dignofcamus num binomia aut apotoma: ra- 

 diées habeanc cubica's explicabiles , &: quomodo ills 

 eruantur. 



Sciât igitur ille talem dari regulam , quam non abs 

 TC fuerit paucis indicare, Ac primùm , ponamus bino- 

 mium aut apotomen propolîtara , efle primi vel fecundi, 

 ■quarti vel quinti ordinis , tum fie fiet : • 



Ex quadrato majorisnominisdematurquadratum mi- 

 noris , ac tum fi difFerentia reperiatur efie cubus nume- 

 rus habens radicem minime furdam, fcd unitari com- 

 menfiirabilem , benè eft,nec aliaprîeparationeeftopus : 

 fin fecùs, tune aliqua pracparatione utendum eft, de 

 qua dicemus pofteà. Ponamus ergo pra:diâ:amdifteren- 

 tiam habere radicem cubicam , qux radix vocetur B pla- 

 num ; at majus nomen binomii aut aporomes , vocetur 

 M fiDlidum ; mipus autem vocetur N fialidum : tum al- 

 terutra ex fequentibus duabus xquationibus cubicis fbl- 

 vatur, nempe 



^Mf.-t-iBP.A A3D0 O, 



TeUNC. iBp.A A3 y> O: 



4 4 



prior quidem , fi binomium vel apotome primi vel quarti 

 ordinis extiterit; pofterior autem , fi fecundi vel quinti. 

 Talis autem arquationis radix reperiri débet efij; nume- 

 rus minime fiirdus , atque ideô inventa facillimusl 

 Quod fi illa radix non reperiatur eflfe rationalis , fi;u 



Ce ij 



