514 Ign. Urban: 



margine planis v. angiistissime recurvis, nervo medio supra manifeste 

 impresso; staminibus 20. 



Arbor parva 4 m. alta (ex Harris). Rami vetustiores cinerascentes, 

 1,5 — 2 mm. crassi, saepius subcompressi v. subangulati, internodiis 1,5 — 

 2 cm. longis, in axillis foliorum primariorum delapsorum ramillos pulvini- 

 formi-contractos stipulis parvis et petiolorum basibus obtectos gereutes. Sti- 

 pulae snbulatae teretes badiae. Folia integra, nervo medio subtus cras- 

 siuscule prominente flavo-albescente, lateralibus supra non conspicuis, siibtus 

 parcis tenuissimis, subhorizontalibus tenuissime anastomosantibus , supra in 

 sicco obscure viridia, subtus paullo pallidiora. Flores masculi in alabastris 

 tantum visi, e pulvinaribus supreniis prodeuntes; pedicelli 3 mm. (et ultra?) 

 longi, 0,5 mm. crassi, glabri. Sepala in aestivatione aperta, seraiovalia v. 

 seraiorbicularia, margine brevissime pilosa. Petala 5 libera in aestivatione 

 valde cochleato-imbricata, ovato-orbicularia, valde concava, luce permeante 

 ramosinervia , margine glabra, ad marginem tenuiora. Eeceptaculum lon- 

 giuscule et dense pilosum. Stamina receptaculum occupantia pluriseriata ; 

 filamenta libera, in connectivum abeuntia; antherae erectae, subrpiadrato- 

 rectangulares, caudato - apiculatae , cauda setiformi antheram aequante v. 

 dimidio breviore, loculis lateraliter intus dehiscentibus. Ovarii rudimentum 

 nullum. 



Hab. in Jamaica prope Clarendon in sylvis Peckham dictis inter 

 saxa calcarea 830 m. alt., m. Majo in alab.: Harris n. 11018. 



Obs. I. Quanquam flores masculi in alabastris tantum adsunt, genus 

 certissimum. Altera species cubensis, A. adelioides Griseb., ramis laevibus, 

 stipulis foliorum primariorum in spinas veras 8 — 20 mm. longas trans- 

 formatis, foliis subsessilibus obovatis 3 — 8 mm. longis primo intuitu dignos- 

 cendus est. 



Obs. II. Adelia acidoton L. (e Jamaica) ex P. Br. Jam. p. 356 et 

 L. Amoen. acad. V p. 411 ob staturam (frutex parvus 1,3 — 1,6 m. altus), 

 ramos flexuosos, exterius spina munitos, folia rigidula venosa, pedunculos 

 capillares et praesertim ob stylos reflexos bifurcatos cum stigmatibus oblongis 

 (in Acidocroton adelioides et veris. in nostra specie etiam: Stigmata sessilia 

 obtriangulari- pentagona usque ad medium incisa) huc pertinere non potest, sed 

 verisimiliter ad Securinega acidothamnus ^ ut cl. Müller -Arg. primus 

 indicavit. Qui autor cur sub Securinega acidothamnus synonymum Acidoton 

 Browneanum tantum landet, sed Adelia acidoton L. excludat, non intelligo; 

 nam descriptio Linnaeana (Syst. X ed. p. 1298, quo loco synonymum Brow- 

 neanum adjectum est, et Amoen. acad. Y p. 411) in planta herbarii Brow- 

 neani condita est et cum illa specie bene quadrat (an etiam in pedun- 

 culis femineis, quos in materie mihi obvia non vidi, unifloris longitudine 

 foliorum, nescio). Quo modo cl. Müller Adelia acidoton L. interpretatus 

 Sit, e DC. Prodr. XV. II p. 732, 924 et 1042 non lucet (cl etiam Bentb. 

 in Gen. Plant. III p. 291 et 0. Kuntze Rev. II p. 591). 



Anm. Die von Pax gegebene Beschreibung der Gattung Acidocroton 

 und der damals einzigen Art in Pflanzenreich Heft 42 (1910) p. 13 flg. 2 

 steht hinter der MüLLER'schen bei weitem zurück und bedarf mehrfacher 

 Verbesserungen. Die Petala sind nicht, wie aus Bentham 1. c. übernommen 

 ist, contorto-imbricata, sondern cochlear (1 innen, 1 aussen, 3 halb aussen, 



