FÓRSAIL BHÁrRAÍ 13 



Cuír i gcás gur bán ar fad atá sa bhfeirm bheag, seo mar 

 a leagfidh an feirmeoir cúrsa amach dó féin : 



An cheud bhliain : Ráib is feur seagail, a cuirfar sa 

 Mheitheamh, 



An tama bliain : Prátaí is maingléis, a cuirfar san Abrán 

 agus sa Bhealltaine. 



An tríú bliain : Cruithneacht do chur i mí Dheire 

 Fomhair taréis na mbarraí deirineacha chur as an slí, nó 

 eoma nó coirce do chur i mí an Abráin san ath-bhliain. 



An ceathrú bliain : Seagal, piseánach, feur seagail, is 

 clóbhar dearg do chur i dteannta chéile i mí Mheán 

 Fhomhair nó i mí Dheire Fomhair díreach taréis an arúir 

 do ghlana as an sh'. 



An cúigiú bliain : Bethíg do leogaint isteach ar an 

 meascán a cuireadh sa bhfomhar roime sin nó é bhaint 

 agus é thúirt mar bheatha ghlas dóibh agus beidh barra 

 dfeur seagail lodáUeach le feur tirm a dheimaxnh de ina 

 dhiaidh sin. 



Níl aon chúis ná hatharófí an cúrsa san chun é dheimamh 

 oiriúnach don fheirm seo nó don fheirm úd, ach le linn aon 

 atharú a dheimamh air ba cheart cuimhneamh ar na puíntí 

 seo : (i) gur fearrde a bheidh na barraí iad do theacht i 

 ndiaidh a chéile ar shlí áirithe, (2) gur fearr barra chxm 

 glana do chur roime bharra arúir, (3) gur cheart barra 

 éigin a bheith ar an dtalamh i gcaitheamh na bliana go léir, 

 (4) nách mór an saghas san barra a chur a fheudfar a bhaint 

 luath go leor chun an tailimh do shaothrú i gcóir an bharra 

 atá le teacht ina dhiaidh. Ag leagaint an chúrsa so amach 

 dúinn, m' dheinimíd aon dabht ná gurb eol don fheirmeoir 

 féin cad é an t-am is fearr chun gach barra do chur is do 

 bhaint, ó 'sé is mó eolas ar a chuid tailimh féin. 



Má scrúduítar an cúrsa san chífar, dá leantí é, ná beadh 

 an talamh díomhaoin ar fad ar feadh aon mhí iomláin 

 amháin i rith na gcúig mblian ach amháin nuair a leanfadh 

 eoma is coirce pdítaí is maingléis, agus sa chás san féin ni 

 bheadh an talamh diomhaoin dáma choirce geimhrídh nó 

 cruithneacht a tobhfí chun teacht i ndiaidh na meacan 

 (rútaí) is na bprátaí. Sé bimtáiste is mó bhainean leis an 

 dtalamh a choimeád fé bharra éigin i gcomhnuí ná go 

 gcoimeádan sé an chuid is fearr agus b saibhre den ithir 



