12 FÓRSAIL BHÁRRAÍ 



phápéar so ná gur léir, mara ndeintar an stoc do thobha 

 agus do riara sa cheart ná beidh dóthin na feirme d'aoileach 

 le fáil. Gan mórán aoilig ní féidir an saothrú fórsála do 

 chleachta. Ní bheadh ag teastáil, i dteannta an stuic 

 aduaradh, ach eunlaithe, agus ba chóir iad san do choimeád 

 i gcróna so-aistrithe amuich insna páirceana. Ní miste 

 dhúinn anois feuchaint conus plean d'oibriu amach le 

 saothrú fórsála chun barraí fháil a thúrfidh neart bídh don 

 fheirmeoir agus fuílach le díol. 



Tá dhá shaghas barraí ann, an saghas a luighduíon 

 torthúlacht agus saibhreas agus cumas na talmhan agus an 

 saghas a shaibhríon an talamh agus a chuirean neart ann 

 arís agus a chuirean lena thorthúlacht. Barraí mar líon, 

 arúr, meacain (rútaí), prátaí, is feur, an cheud shaghas. 

 Plandaí legúmeacha — clóbhar, pis, agus piseánach (vetches) 

 do bhethíg — an tarna saghas. Ní mór na barraí a robálan 

 an talamh do shaothrú i dtreo go mbeadh bia is eudach 

 oiriúnach ag daoine, agus ní bheadh aon chúmpórd sa 

 domhan gan arán is prátaí is líneudach. Ach nuair a 

 saothruítar na barraí seo go flúirseach ní mór an talamh do 

 choinneáil torthúil le mórán aoilig, nó leis an dtroma-chuid 

 den tsochar do thúirt len* ithe dosna bethíg ar an bhfeirm, 

 nó le cuid desna plandaí legúmeacha do chur i dteannta na 

 mbarraí eile chun na torthúlachta a bhainfidh na barraí sin 

 as an dtalamh do dheunamh suas. Clóbhar fiain bán an 

 planda is fearr orra go léir, ach tá an síol ana-dhaor anois 

 — deich fichead an punt in áit sciUing an punt, an méid a 

 bhí air níos lú ná deich mbliana ó shin. Tá clóbharacha 

 eile le fáil atá go hana-mhaith chun tailimh do shaibhriú, 

 agus ba cheart iad do chur i ngach measca síl nuair a bheadh 

 tdamh á chur fé fheur ar feadh tamaiU nó go deo. Chun 

 na críche ceudna ní miste pis nó piseánach do mheasca ar 

 arúr, ach níl aon teora lena dhaoire atáid siad fé láthir. 

 Níl aon chúis, ámh, ná saothróch gach feirmeoir roinnt 

 desna síolta so chun a úsáide féin agus costas do sheachaint. 



Ní miste an cúrsa so leanas do mhola go mór don 

 fheirmeoir beag nó meánach ná fuil ag brath ar stróin- 

 seuruithe chun obair a dheunamh dó agus nách baol dó 

 mar sin gan a bheith ar a chumas an rud a chuir sé do 

 bhaint — rud is ró-bhaol i gcomhnuí don fheirmeoir láídir. 



