FORSAIL BHARRAI 



REUMHRADH 



An té a scríbh an leictiúir seo tá ana-thaithí aige ar 

 obair thalmhan agus do thástáil sé a chuid tuairimí ar an 

 dtalamh le cúnamh daoine eile. Aithníon sé nách féidir 

 aon phlean oibre do bheadh oiriúnach don fheirmeoir i 

 gcaitheamh a shaoil go léir do cheapa toisc inbhinseanacha 

 nua, meudú eolais, an suas is anuas a bhainean le comórtas 

 na margaí iasachta, atharuithe in Eirinn agus ar fuaid an 

 domhain a bhainean le págh lucht oibre, le gach meadhon 

 chun teangmhála idir dhaoine agus le hoiriúint mharguíochta. 

 Is eol dó ná beadh aon dream feirmeóirí eolgaiseacha, i 

 bhfiu aon pharóiste amháin, ar aon aigne ar fad leis an té 

 do cheapfadh scéim feirmeoireachta dhóibh, ach tá a chuid 

 tuairimí, maraon leis na résúin atá aige leo, leagtha amach 

 san aiste seo aige le hionchas go dtainnfid siad le furmhór 

 na bhfeirmeoirí, agus, an chuid acu ná beidh ar aon intinn 

 leis, go gcuirfid siad tré chéile ina n-aigne féin, mar shásamh 

 dóibh féin, gach a ndeurfidís i gcoinnibh na nithe mholan 

 sé. Ní riail dian do leagaint amach do gach feirmeoir fé 

 leith atá uaidh, ach cuntas a thúirt ar na nithe is mó a 

 mheáfidh in aigne an fheirmeora chiallmhair agus é ag 

 ceapa plean oibre i gcóir tamall de bhlianta. Tá curtha 

 síos aige na slithe saothruithe ar a gcuimhneoch a bhfurmhór 

 taréis machtnaimh ar na nithe sin. 



An té cheapfadh plean chun rath is seun do chur ar 

 Eirinn níor mhór dó an-aire thúirt don fheirmeoireacht, 

 mar isí an fheirmeoireacht príomh-thaca na tíre seo, agus 

 ní fheudfí gnó ar bith eile chur ina hionad mar phríomh- 

 shlí bheatha agus is uirri a mhairean mórán mór dár ndaoine. 



